I SA/Gd 781/07

WyrokWSA w Gdańsku2008-02-12

Skład orzekający: Sławomir Kozik, Elżbieta Rischka, Bogusław Szumacher

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może ustalić podatek leśny dla nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako las, pomimo twierdzeń podatnika o innym jej przeznaczeniu i wcześniejszym opodatkowaniu jako nieruchomość?
Ratio decidendi
Podstawą wymiaru podatków, w tym podatku leśnego, są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Klasyfikacja nieruchomości w tej ewidencji, odzwierciedlająca jej status prawny, jest decydująca dla określenia rodzaju podatku i stawki. Subiektywne przekonanie podatnika o innym rodzaju nieruchomości lub jej przeznaczeniu, a także wcześniejsze decyzje podatkowe czy nieobowiązujące plany zagospodarowania przestrzennego, nie mają znaczenia dla prawidłowego ustalenia podatku, jeśli nie doprowadziły do zmiany wpisu w ewidencji gruntów.
Stan faktyczny
Skarżący R. R. kwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza ustalającą podatek leśny za 2007 r. dla jego nieruchomości. Skarżący twierdził, że nieruchomość ma przeznaczenie usług turystycznych (symbol C-1 Utz) i od lat 90. otrzymywał decyzje dotyczące podatku od nieruchomości, a od 2004 r. podatek leśny uniemożliwia mu inwestycje. SKO i WSA uznały, że nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów jako "LsV" (lasy i grunty leśne) podlega opodatkowaniu podatkiem leśnym, a subiektywne przekonanie skarżącego nie ma znaczenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Bogusław Szumacher, Protokolant Sekretarz Sądowy Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie podatku leśnego za 2007 r. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. R. od decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...], Nr [...], o ustaleniu podatku od nieruchomości za rok 2007, działając na podstawie: art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027), oraz w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), a także w zw. z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2002 r. Nr 200, poz. 1682 ze zm.), oraz w zw. z § 68 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO stwierdza, iż przedmiotową decyzją organ podatkowy I instancji ustalił wobec R. R. podatek leśny za 2007 r. za nieruchomość położoną w J. w wysokości 2- zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. R., wnosząc o jej zmianę. Skarżący podniósł m.in., że ponownie została wydana decyzja sprzeczna z przeznaczeniem jego działki (usługi turystyczne, symbol C-1 Utz - zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. W.: skarżący załączył przy tym kopię pisma z dnia 23.08.1993 r.). Skarżący wskazał, że od 1993 r. otrzymywał decyzje w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości. Od 2004 r. zaczął otrzymywać decyzje ustalające podatek leśny, co uniemożliwia mu podjęcie odpowiednich inwestycji na tym terenie w obecnej chwili. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując sprawę w związku z wniesionym odwołaniem, przede wszystkim stwierdza, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisem tym koresponduje art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, który stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. SKO także wskazało, że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o podatku leśnym, opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy. z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna; przy czym w art. 1 ust. 2 ustawy o podatku leśnym, "las" został zdefiniowany jako grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Z przytoczonych przepisów zdaniem SKO wynika, że decydującym przy ustaleniu jakiego rodzaju podatkiem podlega opodatkowaniu nieruchomość (podatkiem od nieruchomości, podatkiem rolnym, podatkiem leśnym), jak również jaką stawkę należy zastosować wobec danej nieruchomości, są aktualne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków (klasyfikacja nieruchomości odzwierciedlająca jej status prawny). W konsekwencji, nie może mieć znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o rodzaju posiadanej nieruchomości, albowiem decydującym jest status nieruchomości określony w ewidencji gruntów i budynków. Znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie mogą mieć także pozostałe okoliczności podniesione przez skarżącego, tj. ustalanie podatku od nieruchomości w latach 1993 - 2003 r., przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym, który przestał obowiązywać. SKO nadto podkreśliło, że w drodze postępowania podatkowego nie można zmieniać przeznaczenia prawnej klasyfikacji nieruchomości, w związku z tym żądania, roszczenia skarżącego w tym zakresie nie mogą być w tym postępowaniu rozpatrywane. Z wypisu z ewidencji gruntów i budynków wynika, że działka nr [...] położona w obrębie J. oznaczona jest symbolem "LsV" z opisem "lasy i grunty leśne". Z powyższego SKO wywodzi, że przedmiotowa nieruchomość gruntowa stanowi "las" w rozumieniu przytoczonego wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o lasach, w związku z czym podlega opodatkowaniu podatkiem leśnym. W skardze na powyższą decyzję skarżący żądając wymiaru podatku jak dla gruntów zabudowanych lub pod zabudowę powtórzył argumentację z odwołania. Dodatkowo skarżący stwierdza, iż naruszone zostały: art. 20 i 21Konstytucji RP w zakresie ochrony własności prywatnej, art. 32 - gdyż sąsiednie działki nie są tak dyskryminowane, art. 64 - o nie naruszeniu istoty prawa własności. W przypadku niemożności wymiaru podatku jak dla gruntów zabudowanych lub pod zabudowę, skarżący wniósł o orzeczenie wypłacenia przez Miasto W. odszkodowania w wysokości 300.000- zł, lub bezkosztowe uwłaszczenie - przyznanie przez Miasto działki o identycznej powierzchni, kształcie, lokalizacji w identycznej odległości od brzegu morza. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedni na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 listopada 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy w toku rozpoznawanej sprawy organy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie w/w funkcje kontrolne sądu administracyjnego na wstępie należy skarżącemu wyjaśnić, iż w przedmiotowej sprawie sąd administracyjny bada jedynie, czy zaskarżona do sądu decyzja odpowiada prawu. W konsekwencji alternatywne żądania skargi: zasądzenia stosownego odszkodowania czy przyznanie działki zamiennej nie mogą być przedmiotem rozpatrzenia przez sąd w niniejszej sprawie. Gdy chodzi o meritum sprawy skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzją odpowiada prawu. W rozważanej sprawie kwestia sporna sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie jakim podatkiem (od nieruchomości czy leśnym) winna być opodatkowania za 2007 r. działka nr [...], położona w J. a będąca własnością skarżącego. Otóż stosownie do treści art. 21 ust. 1 cyt/w ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kontograficzne, podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane, zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z wypisu z ewidencji gruntów i budynków wynika, że sporna działka nr [...] położona w obrębie J. oznaczona jest symbolem "LsV" z opisem "lasy i grunty leśne". Zgodnie z § 68 ust. 2 cyt/w rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na: 1. lasy, oznaczone symbolem - Ls, 2. grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem - Lz, lub, w przypadku zadrzewień śródpolnych, zaistniałych na gruntach objętych klasyfikacją gleboznawczą - symbolem złożonym z liter "Lz" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, np. Lz-R, Lz-Ł, Lz-Ps. Stosownie do art. 1 ust. 1 cyt/w ustawy z dnia 30.10.2002 r. o podatku leśnym, opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy. z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna; przy czym w art. 1 ust. 2 ustawy o podatku leśnym, "las" został zdefiniowany jako grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Z przytoczonych przepisów organy podatkowe trafnie zatem wywiodły, że decydującym przy ustaleniu jakiego rodzaju podatkiem podlega opodatkowaniu nieruchomość (podatkiem od nieruchomości, podatkiem rolnym, podatkiem leśnym), jak również jaką stawkę należy zastosować wobec danej nieruchomości, są aktualne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków (klasyfikacja nieruchomości odzwierciedlająca jej status prawny). W konsekwencji, nie może mieć znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o rodzaju posiadanej nieruchomości, albowiem decydującym jest status nieruchomości określony w ewidencji gruntów i budynków. Znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie mogą mieć także pozostałe okoliczności podniesione przez skarżącego, tj. ustalanie podatku od nieruchomości w latach 1993 - 2003 r., przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym, który przestał obowiązywać. Należy podkreślić, że w drodze postępowania podatkowego organy podatkowe nie mogą samodzielne kwestionować dowodu jakim jest ewidencja gruntów i budynków. Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do treści art. 22 ust. cyt/w ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kontograficzne, ewidencję gruntów i budynków (...) prowadzą starostwie. Z akt sprawy wynika, że dla przedmiotowej działki o która chodzi w sprawie - brak jest aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (plany miejscowe w trakcie realizacji). Zatem jeżeli skarżący kwestionuje dotychczasową klasyfikację prawną przedmiotowej działki, jako las, winien zwrócić się do właściwych organów, o jej zmianę i stosowny zapis w ewidencji gruntów i budynków. Niewątpliwie zgodnie z tym, co wyżej wywiedziono takich zmian skarżący nie może oczekiwać w sprawie podatkowej. Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło