I SA/Gd 787/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu odsetek w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 24 listopada 2016 r. złożonym na formularzu PPF, skarżąca B. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że sytuacja finansowa skarżącej nie uległa zmianie (poprawie) od czasu złożenia przez nią wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżąca poza domem o powierzchni 240 m2 nie posiada innego majątku, nadal prowadzi sama gospodarstwo domowe, wysokość jej dochodu z tytułu emerytury (krajowej i zagranicznej) nie uległa zmianie i wynosi około 1.800 zł netto miesięcznie, wypłacane świadczenia w całości przeznacza na opłaty za ogrzewanie, energię elektryczną, wodę oraz telefon (1.200 zł), spłatę kredytu zaciągniętego na kwotę 20.000 zł (312 zł) oraz wyżywienie. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności i nie jest w stanie ich poczynić z osiąganych dochodów, które w całości przeznacza na swoje bieżące, podstawowe potrzeby życiowe. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.