I SA/Gd 789/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na czynność Burmistrza nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie wystawienia tytułów wykonawczych dotyczących podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. pan K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Burmistrza, skargę na czynność tego organu polegającą na wystawieniu tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Uzasadniając skargę skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów dotyczących prowadzenia postępowania, wskazując w szczególności, że przedmiotowe tytuły zostały wystawione przed wydaniem decyzji. Do skargi dołączono postanowienie Burmistrza z dnia 20 grudnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości za 2012 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, że w stosunku do skarżącego prowadzone są przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowania odwoławcze dotyczące odmowy zastosowania ulg uznaniowych w postaci umorzenia III i IV raty podatku od nieruchomości za 2014 r. Organ wyjaśnił ponadto, że corocznie ustala i skutecznie doręcza stronie decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Podatnik nie korzysta jednak ze swojego prawa do wniesienia odwołania na te rozstrzygnięcia, co powoduje że stają się one prawomocne. Wobec niewywiązywania się przez skarżącego z obowiązku regulowania należności podatkowych organ podatkowy zobowiązany jest do prowadzenia egzekucji administracyjnej. Na chwilę obecną wobec skarżącego prowadzona jest przez Naczelnika Urzędu Skarbowego egzekucja administracyjna na podstawie trzech tytułów wykonawczych wystawionych przez Burmistrza o numerach: [...], [...], [...]. W dniu 1 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł zarzuty na tytuł wykonawczy nr [...]. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. organ podatkowy uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Reasumując organ uznał, że na podstawie złożonej skargi nie sposób jednoznacznie ustalić, którego z rozstrzygnięć dotyczy złożona skarga, co kwestionuje skarżący i jakie działania organu podatkowego skarży. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – określanej dalej jako "p.p.s.a." - stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ww. ustawy). W niniejszej sprawie pan K. R. wniósł skargę na czynność Burmistrza polegającą na wystawieniu sześciu tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) – zwanej dalej jako "u.p.e.a." -określone są prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych obowiązków. Zgodnie z treścią art. 26 wskazanej ustawy organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru, gdy zaś wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje on z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego. Sporządzony według ustalonego wzoru tytuł wykonawczy zawiera - stosownie do przepisu art. 27 u.p.e.a. - adresowane do zobowiązanego pouczenie o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, których podstawy zostały wyczerpująco wymienione w jej art. 33. Zgłoszone przez zobowiązanego zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego rozpatruje organ egzekucyjny w trybie określonym przepisem art. 34 ww. ustawy, to jest po uzyskaniu stanowiska wierzyciela wyrażonego w formie postanowienia, na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Uzyskawszy stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, na które to postanowienie zobowiązanemu przysługuje zażalenie. Wniesienie zażalenia na takie postanowienie otwiera drogę do rozpatrzenia zarzutów przez organ wyższego stopnia, a następnie – w przypadku jego nieuwzględnienia - dopuszczalnym czyni wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału ustalono, że przedmiotem skargi nie jest jakiekolwiek ostateczne postanowienie organu egzekucyjnego, lecz sama czynność wystawienia tytułu wykonawczego przez Burmistrza, działającego jako wierzyciel, która to czynność sama w sobie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, nie jest ona bowiem czynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., skoro nie dotyczy ona uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz jest czynnością o wyłącznie proceduralnym charakterze. Dołączone zaś do skargi postanowienie Burmistrza z dnia 20 grudnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości za 2012 r. podlegać może ewentualnej kontroli instancyjnej. Legalność działalności podjętej przez organ administracji publicznej w zakresie dotyczącym wystawienia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej podlega kontroli jedynie w drodze szczególnego środka zaskarżenia, jakim jest zgłoszenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 815/13). W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy brak podstaw do stwierdzenia, aby skarżący zgłosił zarzuty, a następnie zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego uznającego te zarzuty za nieuzasadnione. Skarżący domaga się uchylenia przez sąd administracyjny wystawionych przez Burmistrza tytułów wykonawczych, zatem skargę uznać należy za niedopuszczalną. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.