I SA/Gd 79/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2005 r. postanawia przywrócić termin do złożenia skargi. Pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. K. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. uchylającą w całości decyzje organu I instancji i określającą wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2005 r. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego 30 - dniowego terminu. K. M. wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 78/11 odrzucił wniosek K. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. W przedmiocie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2005 r. Zdaniem WSA w Gdańsku skarżący nie dochował 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia. Skoro ustanie przyczyn uchybienia terminu do złożenia skargi miało miejsce w dacie, w której skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o uchybieniu terminu, to za taką datę nalazło przyjąć dzień 27 stycznia 2011 r. Wniosek skarżącego z dnia 23 lutego 2011 r. był zatem spóźniony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I GZ 124/11 uchylił postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 23 marca 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA nie można było przyjąć, że z dniem odebrania przesyłki z odpowiedzią na skargę K. M. powziął pewną wiadomość o swoim uchybieniu, która to wiedza obligowała go do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu 7 dni od jej pozyskania. Po pierwsze wiadomość pochodziła od przeciwnika procesowego, a więc z istoty rzeczy nie musiała być obiektywnie prawidłowa. Po drugie skarżący nadał skargę na adres Sądu I instancji na kilka dni przez upływem terminu do jej wniesienia w przekonaniu, że działa w sposób właściwy i z "zapasem" czasowym. Po trzecie wreszcie stanowisko, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu nie jest skuteczne, aczkolwiek bezwzględnie trafne, mogło nie być dla strony oczywiste. Natomiast bezsporną wiedzę o tym, że termin do wniesienia skargi został uchybiony, skarżący uzyskał dopiero po doręczeniu mu w dniu 23 lutego 2011 r. odpisu postanowienia WSA w Gdańsku odrzucającego skargę. To od tej daty, zdaniem NSA, powinien być liczony 7 - dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro skarżący złożył taki wniosek w dniu 23 lutego 2011 r. to wniosek o przywrócenie terminu nie był spóźniony i tym samym brak było podstaw do jego odrzucenia. W piśmie procesowym z dnia 21 lipca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej przedstawił pogląd, iż uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego i stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów, ponownie rozpoznając sprawę odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. w przedmiocie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2005 r. tutejszy Sąd zobowiązany był przyjąć, że skarżący uzyskał wiedzę na temat uchybienia terminu do złożenia skargi dopiero w dniu 23 lutego 2011 r. Przyjęcie takiego stanowiska oznacza z kolei, że 7 - dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi został przez K. M. zachowany. Konsekwencją uznania, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi został przez skarżącego zachowany, jest konieczność rozpoznania wniosku co do istoty. To z kolei oznacza konieczność dokonania oceny, czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. W myśl art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, o czym stanowi art. 83 § 2 P.p.s.a.. Jak wynika z akt sprawy decyzję Dyrektora Izby Celnej odebrała w dniu 23 listopada 2010 r. żona skarżącego. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 23 grudnia 2010 r. K. M. nadał w dniu 21 grudnia 2010 r. w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Z kolei Sąd przekazał skargę organowi, za pośrednictwem którego powinna zostać złożona w dniu 28 grudnia 2010 r. W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie wszystkie wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione, w tym zachowany został 7 dniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu tj. od dnia 23 lutego 2011 r. do złożenia wniosku, skoro wniosek o przywrócenie terminu złożony został wraz ze skargą w dniu 25 lutego 2011 r. Należy także uznać, że skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu przedkładając skrócony odpis aktu zgonu matki – R. M zmarłej w dniu 22 listopada 2010 r. oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 10 lutego 2011 r. wystawione przez lekarza psychiatrę potwierdzające zaburzenia depresyjne skarżącego. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie okoliczności przedstawione przez skarżącego dostatecznie uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu. Rozważając zaistnienie przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd wziął pod uwagę także ocenę wyrażoną w postanowieniu NSA z dnia 15 czerwca 2011 r., iż pozbawienie skarżącego prawa do sądu, a taki jest ostateczny skutek odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, może mieć miejsce jedynie w sytuacjach, w których bez żadnych wątpliwości skarżący prawo to utracił. W tym stanie rzeczy skoro nie zachodzi też negatywna przesłanka określona wart. 86 § 2 P.p.s.a., na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi.