I SA/Gd 793/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze jego skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie odroczenia terminu płatności rat postanawia: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu K. M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że prowadzi hurtownie paliw i od września 2011 r. dokonywał sprzedaży paliw właściwie po kosztach, a od stycznia do 2014 r. poniósł stratę w wysokości 32 tys. zł. Wskazał, że posiada zaciągnięty kredyt na kwotę 1,9 mln złotych. Zalega z płatnościami wobec dostawców. Wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo z małżonką. Żona posiada dom mieszkalny o pow. 180 m2. Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. wnioskodawca został wezwany do złożenia dokumentów i oświadczeń mających zobrazować jego faktyczną sytuacje finansową. Wezwanie dotyczyło wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, odpisów dokumentów księgowych za okres od 1 czerwca 2014 r., dokumentów obrazujących aktualną wysokość miesięcznych zobowiązań kredytowych i podatkowych, dowodów dotyczących egzekucji prowadzonej z majątku wnioskodawcy i jego małżonki, dokumentów obrazujących koszty utrzymania, w tym koszty leczenia. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał żadnych dokumentów. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Referendarz w wystosowanym wezwaniu domagał się jedynie najbardziej aktualnych dokumentów, gdyż z racji rozstrzygania już w przedmiocie wniosku o prawo pomocy złożonego w innym postępowaniu, gdzie na datę orzekania, czyli na dzień 18 czerwca 2014 r. (sprawa sygn. akt I SA/Gd 1571/13) sytuacja skarżącego była znana, obecnie konieczne jedynie było uzupełnienie o najnowsze dokumenty. Skarżący nie wywiązał się z nałożonego na niego zobowiązania. Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zwłaszcza, że w czerwcu bieżącego roku posiadał skarżący zgromadzone na rachunku bankowym środki w kwocie ponad 50 tys. zł. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.