I SA/Gd 793/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie odroczenia terminu płatności rat postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 3 września 2014 r. Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu K.M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 września 2014 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2014 r., zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 3 listopada 2014 r. Skarżący uiścił wpis sądowy od zażalenia w dniu 25 listopada 2014 r., podczas gdy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 10 listopada 2014 r. Ponieważ skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. odrzucił zażalenie. Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Uzasadniając wniosek podniósł, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia dowiedział się z treści postanowienia Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r., które otrzymał w dniu 12 grudnia 2014 r.. Wcześniej był przekonany, że uiścił wpis w terminie, bowiem zlecenie jego uiszczenia niezwłocznie po otrzymaniu wezwania z Sądu przekazał do działu księgowości celem realizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że "uprawdopodobnienie braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej (por.: A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II , str. 368 - 370). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wnioskując o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wskazał, że niezwłocznie po otrzymaniu wezwania z Sądu zlecił uiszczenie wpisu sądowego działowi księgowości i był przekonany, że to zlecenie zostało wykonane terminowo. Nie są to jednak okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżący ponosi pełną odpowiedzialność za działania osób z działu księgowości, którym zlecił wykonanie przelewu. Ich przeoczenie nie uzasadnia przywrócenia terminu, bowiem instytucja ta ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, iż strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia wpisu sądowego, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.