I SA/Gd 794/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 30 maja 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 21 czerwca 2017 r., skarżąca W. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wynika, że od 23 lipca 2015 r. przebywa ona w areszcie śledczym, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada żadnych oszczędności, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jej majątek stanowi dom o powierzchni 190 m2, którego zakup w całości został sfinansowany środkami pochodzącymi z kredytu bankowego oraz udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która 4 lata temu zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżąca posiada zadłużenia z tytułu kredytów, pożyczek oraz innych na kwotę około 1 mln zł. Wskazała przy tym, iż nie spłaca swoich zobowiązań. W tak ustalonym stanie faktycznym, mając na uwadze w szczególności brak dochodów, brak jakichkolwiek oszczędności, jak również bardzo ograniczone możliwości podjęcia ewentualnego zatrudnienia (w tym także wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia, o dzieło), referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.