I SA/Gd 798/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi D.-D. Polska Spółki z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.97.2025.4.MBD w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 597 złotych (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym do sądu postanowieniem z 7 sierpnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "organ" lub "Dyrektor KIS"), utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora KIS z dnia 28 maja 2025 r. o pozostawieniu wniosku D Spółki z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "Wnioskodawca", "Skarżąca") o wydanie interpretacji indywidulanej, bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 21 lutego 2025 r. do Dyrektora KIS wpłynął wniosek Spółki z dnia 14 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku Spółka, opisując stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, zadała pytania: 1.Czy cały dochód IP osiągany przez Spółkę ze sprzedaży netto produktów/półproduktów wytworzonych w oparciu o rozwiązania chronione patentami, wzorami przemysłowymi lub prawami ochronnymi na wzory użytkowe, będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 24d ustawy o CIT w okresie obowiązywania prawa ochronnego? 2.Czy dochód z kwalifikowanego prawa własności uwzględnionego w cenie netto sprzedaży produktu powinien być przez Spółkę ustalany dla każdego różniącego się rodzajowo, walorami użytkowymi i technicznymi asortymentu, a w przypadku braku możliwości ustalenia dochodu dla każdego różniącego się rodzajowo, walorami użytkowymi i technicznymi asortymentu, Spółka uprawniona jest do ustalenia dochodu dla grupy produktów tego samego rodzaju, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej? W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.) - dalej: "O.p.", na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. organ pierwszej instancji pismami z dnia 20 marca 2025 r. i 30 kwietnia 2025 r. wezwał Spółkę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, uznając, że odpowiedzi udzielone pismami z 9 kwietnia 2025 r. oraz z 19 maja 2025 r. nie pozwalają na wydanie interpretacji indywidualnej, postanowieniem z dnia 28 maja 2025 r. organ orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Zażalenie Spółki na powyższe postanowienie nie zostało uwzględnione i postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2025 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu na wstępie Dyrektor KIS wskazał, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, aby mógł podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu musi odpowiadać wymogom formalnym wynikającym z przywołanych powyżej przepisów prawa. Dlatego każdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na wstępie podlega analizie pod względem spełnienia wymogów formalnych co w późniejszym etapie przedkłada się na sposób jego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy wniosek nie spełnia wymogów formalnych, na Organie spoczywa obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie do uzupełnienia wniosku w zakresie przedstawienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego służy zatem temu, aby opis ten mógł skutecznie spełniać ww. funkcje. Zgodnie z aktualną linią orzeczniczą, organ interpretacyjny ma prawo, a nawet obowiązek, wezwać w trybie art. 169 § 1 i 4 O.p., podmiot wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy – jego zdaniem – opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) jest niepełny (niewystarczający) aby prawidłowo rozstrzygnąć problem poruszony przez wnioskującego, tj. ocenić jego stanowisko w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) musi więc być opisany w sposób konkretny i jednoznaczny. Precyzyjne przedstawienie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego jest więc najistotniejszym elementem wniosku, bowiem w oparciu o nie następuje ustalenie konsekwencji prawnopodatkowych. Jeżeli wniosek jest niepełny o informacje przedmiotowo istotne, to Organ interpretacyjny nie może wydać poprawnej interpretacji. Opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i wszelkie nieścisłości. Jedyną dopuszczalną ingerencją Organu w opisany stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest uznanie go za niewyczerpujący, co stanowi brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 169 O.p. W razie stwierdzenia braków w powyższym zakresie wniosek powinien zostać uzupełniony przez składającego wniosek. W opinii Dyrektora KIS, aby udzielić odpowiedzi na zadane we wniosku pytania Spółki, w pierwszej kolejności należało wyjaśnić kwestię, czy patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT? Spółka wskazała, że tworzy własne oryginalne, kreatywne, niepowtarzalne rozwiązania funkcjonalne i techniczne, ustala stan obecny i bada prognozę rozwoju techniki w swojej branży. Rezultatem takiej działalności intelektualnej są produkty mające cechy nowości, mające cechy oryginalnych i unikatowych rozwiązań. Nie mają one odtwórczego charakteru. Prace Wnioskodawcy wykonywane są jako zespół zorganizowanych działań w sposób uporządkowany i systematyczny. Celem takich działań Wnioskodawcy jest tworzenie nowych, zmienionych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych. Działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy związanej z przedmiotem wniosku. Dzięki zdobytemu doświadczeniu Wnioskodawca podejmuje czynności wpływające na rezultat, w tym innowacji produktowych, udoskonalenie istniejących produktów, poprawienie zdolności efektywnego wytwarzania produktów, tworzenie zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, to jest podstawek, wsporników tarasowych, głowic samopoziomujących samoczynnie dostosowujących się do poziomu posadzki. Działalność nie ma charakteru okresowych i rutynowych zmian wprowadzanych do produktów. Organ kolejno zwrócił się o wyjaśnienie, czy Spółka ma wątpliwość, czy patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26- 28 ustawy o CIT. Jeśli tak, organ poprosił o sformułowanie w tym zakresie pytania oraz własnego stanowiska wprost odpowiadającego na to pytanie oraz ponowne doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego. Dyrektor KIS podkreśla, że okoliczności, czy patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, stanowi zagadnienie wstępne (podstawę) dla rozważań w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania IP Box. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z preferencji IP Box jest bowiem wymóg wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej konkretnego prawa własności intelektualnej. W konsekwencji, w opinii organu, aby móc dokonać oceny stanowiska Spółki, to obowiązkiem Spółki jest udzielenie wyczerpującej informacji na temat stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego mającego być przedmiotem interpretacji. Precyzyjne przedstawienie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego jest najistotniejszym elementem wniosku, bowiem w oparciu o nie następuje ustalenie konsekwencji prawnopodatkowych. Jeżeli wniosek jest niepełny o informacje przedmiotowo istotne, to Organ interpretacyjny nie może wydać poprawnej interpretacji. Opisując stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w celu uzyskania interpretacji wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i wszelkie nieścisłości. Jedyną dopuszczalną ingerencją Organu w opisany stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest uznanie go za niewyczerpujący, co stanowi brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 169 O.p. Zdaniem organu Spółka nie udzieliła jasnej i niepozostawiającej wątpliwości informacji, czy patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Natomiast, wezwanie zostało wystosowane w celu doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego w wyniku rozbieżności zawartych w uzupełnieniu z 9 kwietnia 2025 r. W uzupełnieniu z 19 maja 2025 r. Spółka powołała się jedynie na interpretację indywidualną z 3 lutego 2023 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.738.2022.3.MBD wskazując, że organ interpretacyjny potwierdził w niej, że nasza działalność w ramach której wytwarzamy nasze prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, prawa ochronne na wzory użytkowe stanowi działalność badawczo-rozwojową. Z tak udzielonej odpowiedzi nie wynika, że ww. interpretacja dotyczyła również wytworzonych przez Spółkę patentów, praw z rejestracji wzoru przemysłowego, praw ochronnych na wzory użytkowe opisanych we wniosku z 14 lutego 2025 r. Co istotne, Organ wskazał, że jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego i stanowiskiem Skarżącej przedstawionym we wniosku ORD-IN z 14 lutego 2025 r. Zatem, stan faktyczny przedstawiony w interpretacji z 3 lutego 2023 r., w opinii organu, nie pokrywał się z przedstawionym we wniosku z 14 lutego 2025 r. opisem zdarzenia przyszłego. W konsekwencji, w opinii Dyrektora KIS, analizując przedstawione przez Spółkę okoliczności, nie było możliwości zajęcia innego stanowiska jak to, które zostało wyrażone w spornym postanowieniu. W świetle przedstawionych wyżej wyjaśnień, przytoczone przez Skarżącą w zażaleniu argumenty - w ocenie Organu - nie dowodzą słuszności stanowiska Spółki, a zarzuty naruszenia art. 169 § 4, art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 O.p., poprzez przyjęcie, że przestawiony stan faktyczny był niepełny, w sytuacji, gdy Spółka w sposób wyczerpujący przedstawiła zdarzenie przyszłe, a także swoje stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, art. 14b § 1 O.p., poprzez jego niezastosowanie polegające na braku wydania interpretacji indywidualnej, należy odrzucić je jako bezpodstawne. Za bezzasadne organ uznał również zarzuty naruszenia art. 120, art. 121 w zw. z art. 169 § 4 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, Skarżąca zarzuciła naruszenie: • art. 169 § 4 O.p., • art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 O.p. poprzez przyjęcie, że przestawiony stan faktyczny był niepełny, w sytuacji, gdy Spółka w sposób wyczerpujący przedstawiła zdarzenie przyszłe, a także swoje stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, • art. 14b § 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie polegające na braku wydania interpretacji indywidualnej, • art. 120, art. 121 w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku. Mając na uwadze powyższe, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji; zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W ocenie Skarżącej sformułowane przez organ interpretacyjny pytania w wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych wniosku o interpretację indywidualną narusza art. 169 § 1 O.p., bowiem na podstawie tego przepisu Dyrektor KIS może żądać od wnioskodawcy podania wyłącznie brakujących "okoliczności", nie zaś oceny prawnej wykraczającej poza określenie "okoliczności". Odpowiedzi na powyższe pytania nie są prostymi "informacjami", lecz kwalifikacją prawną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie, zaistniały zatem warunki do jej rozpoznania w trybie uproszczonym. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji, przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, Sąd uznał, że zawiera ono wady, powodujące konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora KIS z dnia 7 sierpnia 2025 r., którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia 28 maja 2025 r., o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Spółki, uzupełnionego pismami z dnia 9 kwietnia i 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. W kontrolowanej sprawie, zagadnienie prawne, nakreślone pytaniami, odnosiło się do opodatkowania dochodu IP osiąganego przez Spółkę ze sprzedaży netto produktów/półproduktów wytworzonych w oparciu o rozwiązania chronione patentami, wzorami przemysłowymi lub prawami ochronnymi na wzory użytkowe, preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 24d ustawy o CIT oraz czy dochód z kwalifikowanego prawa własności uwzględnionego w cenie netto sprzedaży produktu powinien być przez Spółkę ustalany dla każdego asortymentu Zdaniem Skarżącej, już na etapie wniosku, organ był w posiadaniu niezbędnych informacji do oceny dokonania stosownej wykładni ww. przepisu w kontekście przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Z kolei w ocenie organu, skoro Skarżąca nie potrafiła samodzielnie jednoznacznie ocenić, czy wskazane we wniosku patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone przez Skarżącą w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, co jest zagadnieniem wstępnym w celu przeprowadzania analizy możliwości skorzystania przez Spółkę z preferencyjnej stawki opodatkowania IP BOX, to organ interpretacyjny nie mógł dokonać merytorycznego rozstrzygnięcia w zakresie możliwości skorzystania z preferencji w zakresie IP BOX w stosunku do uzyskiwanych dochodów. W świetle powyższego, zasadniczym problemem w sprawie, determinującym rozstrzygnięcie, była kwestia, czy zakres, żądanego uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez organ prawidłowo i czy wyjaśnienia złożone przez Skarżącego, wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzasadniały pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 O.p., ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§2). W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h O.p., ma zastosowanie art. 169 §1-2 tej ustawy. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Jednak organ zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 O.p. nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Elementy, które wnioskodawca winien uzupełnić, organ wydający interpretację indywidualną, winien wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku, organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. i nie zostanie uzupełniony na wezwanie organu, zgodnie z art. 14g § 1 O.p., pozostawia się bez rozpoznania. Organ podkreśla, że w uzupełnieniu wniosku z 9 kwietnia 2025 r. (data wpływu 10 kwietnia 2025 r.), w odpowiedzi na pytanie oznaczone w wezwaniu nr 2, tj.: Czy patenty, wzory przemysłowe, prawa ochronne na wzory użytkowe zostały wytworzone w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT? Skarżąca wskazała, że tworzy własne oryginalne, kreatywne, niepowtarzalne rozwiązania funkcjonalne i techniczne, ustala stan obecny i bada prognozę rozwoju techniki w swojej branży. Rezultatem takiej działalności intelektualnej są produkty mające cechy nowości, mające cechy oryginalnych i unikatowych rozwiązań. Nie mają one odtwórczego charakteru. Prace Wnioskodawcy wykonywane są jako zespół zorganizowanych działań w sposób uporządkowany i systematyczny. Celem takich działań Wnioskodawcy jest tworzenie nowych, zmienionych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych. Działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy związanej z przedmiotem wniosku. Dzięki zdobytemu doświadczeniu Wnioskodawca podejmuje czynności wpływające na rezultat, w tym innowacji produktowych, udoskonalenie istniejących produktów, poprawienie zdolności efektywnego wytwarzania produktów, tworzenie zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, to jest podstawek, wsporników tarasowych, głowic samopoziomujących samoczynnie dostosowujących się do poziomu posadzki. Działalność nie ma charakteru okresowych i rutynowych zmian wprowadzanych do produktów. Według organu, ocena, czy szczegółowo opisana przez Skarżącą działalność, uzupełniona następnie po wezwaniu organu o inne jeszcze dane, spełniać będzie przesłanki do zakwalifikowania jej do działalności badawczo-rozwojowej, determinuje skutki prawne w postaci sposobu dokonywania rozliczeń podatkowych. Wbrew argumentacji organu, zaprezentowanej w zaskarżonych rozstrzygnięciach, oczywiście przerzucono ciężar rozstrzygnięcia spornej kwestii na Skarżącą, gdyż jak wynika z uzasadnienia stanowiska organów, wskazano Skarżącej, iż warunkiem koniecznym dla skorzystania z przedmiotowej preferencji jest prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualne. Wywiedziono, że skoro wnioskodawca nie potrafi samodzielnie, jednoznacznie ocenić, czy opisana w uzupełnieniu wniosku jest taka działalność, to wykluczone jest merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku. Zauważyć należy, że ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku nie mogło prowadzić do żądania, aby to sam Wnioskodawca, przesądził rzeczoną kwestię, lecz jedynie do sprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej działalności, niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności. Następnie na gruncie obowiązujących przepisów należało ocenić ten rodzaj działalności, a pozostawienie wniosku bez rozpoznania dopuszczalne byłoby tylko w przypadku, jeśli nie przedstawiono by wystarczających danych do oceny. Skoro zatem Skarżący dokładnie opisał swoją działalność przez pryzmat cech działalności badawczo-rozwojowej, to organ miał obowiązek udzielić odpowiedzi na przedstawioną wątpliwość, a następnie udzielić odpowiedzi, czy stanowisko Skarżącej w kwestii zadanych pytań nr 1 i 2 – jest prawidłowe, czy też nie. Konkludując wskazać należy, że we wniosku o interpretację musi być przedstawiony wyczerpująco stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz własne stanowisko wnioskodawcy, aby organ mógł wydać interpretację indywidulną. W tym zakresie, w badanej sprawie, skarżąca spełniła warunki konieczne do uzyskania wiążącej wykładni. Uchylając się w okolicznościach kontrolowanej sprawy a priori od wydania interpretacji indywidualnej, poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, organ naruszył art. 14b § 3 O.p.. Wniosek, co do zasady w sposób wyczerpujący opisywał stan faktyczny niezbędny dla rozstrzygnięcia, w konsekwencji organ błędnie zastosował w sprawie art. 14g O.p. W świetle powyższego Dyrektor KIS zobligowany będzie do rozpoznania wniosku, mając na uwadze powyższe stanowisko Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 119 pkt 3, art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1. sentencji. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a.