I SA/Gd 815/06

WyrokWSA w Gdańsku2007-03-23

Skład orzekający: Małgorzata Tomaszewska, Małgorzata Gorzeń, Elżbieta Rischka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zajęcie wynagrodzenia za pracę dokonane przed wstrzymaniem wykonania decyzji z mocy prawa, w związku z nieprzekroczeniem terminu jej rozpatrzenia przez organ odwoławczy, jest skuteczne w postępowaniu egzekucyjnym w administracji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że czynność egzekucyjna w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę, dokonana przed datą wstrzymania wykonania decyzji z mocy prawa, jest skuteczna, nawet jeśli wstrzymanie nastąpiło w związku z nieprzekroczeniem terminu rozpatrzenia odwołania przez organ odwoławczy. Kluczowe jest, że czynność egzekucyjna miała miejsce przed datą, od której decyzja została wstrzymana z mocy prawa.
Stan faktyczny
Strona skarżąca E. W. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej do majątku, kwestionując tytuł wykonawczy wystawiony na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Zarzuty dotyczyły m.in. wstrzymania wykonania decyzji z mocy prawa z powodu nieprzekroczenia terminu jej rozpatrzenia przez organ odwoławczy, co miało czynić wszczęcie egzekucji i zajęcie wynagrodzenia niedopuszczalnym. Strona podniosła również zarzuty dotyczące wadliwości tytułu wykonawczego, w tym braku dowodu doręczenia upomnienia. Organy administracyjne utrzymały w mocy postanowienie wierzyciela odrzucające zarzuty.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 marca 2007 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę. I SA/Gd 815/06 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez E. W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej do majątku zobowiązanej na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...]. Podstawą rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej był następujący stan faktyczny: Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego - prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanej E. W. na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...]., wystawionego przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, obejmującego zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001. Podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego stanowiła decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] r. Odpis przedmiotowego tytułu wykonawczego doręczony został pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r. wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu nr [...] z dnia 13.03.2006 r. W oparciu o wymieniony tytuł wykonawczy organ egzekucyjny dokonał w dniu 16.03.2006 r., na podstawie ww. zawiadomienia nr [...] z dnia [...]r., zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą tj. A. Dłużnik zajętej wierzytelności (A) odbiór zawiadomienia o zajęciu potwierdził w dniu 16.03.2006 r. E. W. pismem z dnia 21.03.2006 r., zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w rozumieniu art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w odniesieniu do tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. W treści uzasadnienia wniesionego środka zaskarżenia zobowiązana wskazała, iż wykonanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...]z dnia [...]r. powinno być wstrzymane z mocy prawa, ponieważ odwołanie od w/w decyzji nie zostało rozpatrzone w terminie wynikającym z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Podkreśliła również, iż nie został rozpatrzony wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji zawarty w odwołaniu, co w ocenie zobowiązanej stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wynikającą z art. 56 § pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym strona wskazała, iż wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę było niedopuszczalne (art. 33 pkt 6 ustawy). Jednocześnie zobowiązana podniosła, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z dnia [...]r., wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego, wyraził stanowisko w sprawie zgłoszonych pismem z dnia 21.03.2006 r. zarzutów. W wymienionym postanowieniu wierzyciel wyjaśnił, iż od dnia 19.03.2006 r. nastąpiło wstrzymanie wykonania decyzji - stanowiącej podstawę wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego - z mocy prawa, ponieważ organ odwoławczy nie rozpatrzył wniesionego odwołania od w/w decyzji w terminie, o którym mowa w art. 139 §3 ustawy Ordynacja podatkowa. Jednocześnie wierzyciel podkreślił, iż skoro czynność egzekucyjna (zajęcie wynagrodzenia za pracę) nastąpiła w dniu 16.03.2006 r., a więc przed datą wstrzymania wykonania decyzji z mocy prawa (tj. 19.03.2006 r.), to w tej sytuacji w/w czynność egzekucyjna dokonana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i jest skuteczna. Końcowo wierzyciel zauważył, iż tytuł wykonawczy spełnia wymogi, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. E. W. wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, w którym ponowiła w całości zgłoszone zarzuty zawarte w piśmie z dnia 21.03.2006 r., wskazujące na zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz na naruszenie przepisów art. 124 § 1 i § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ ten stwierdził, iż zaskarżone orzeczenie wierzyciela nie odnosi się wyczerpująco do stanu faktycznego i prawego sprawy E. W. i nie spełnia przesłanek zawartych w art. 124 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r., Naczelnik Urzędu Skarbowego (wierzyciel) wyraził stanowisko w przedmiocie zgłoszonych pismem z dnia 21.03.2006 r. zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] i stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Na wyżej wymienione postanowienie E. W. wniosła zażalenie w którym wskazała na zaistnienie, przesłanek pomieszczonych w art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz naruszenie 124 § 1 i § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W jej ocenie postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte z naruszeniem art. 26 § 1 i § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro decyzja stanowiąca podstawę wystawienia tytułu wykonawczego została wstrzymana z mocy prawa, to wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę było niedopuszczalne (art. 33 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Ponadto zdaniem strony przedmiotowy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów, określonych w art. 27 § 1 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ: - błędnie została wypełniona poz. 32, w której wierzyciel podał, iż egzekwowany jest obowiązek z tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2000; - w rubryce 49 wierzyciel wskazał, że upomnienie zostało doręczone 27.01.2006 r., jednakże wierzyciel nie dołączył do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu przywołując treść art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził, iż na dzień wydania postanowienia z dnia [...] r., w którym wierzyciel zajął stanowisko w zakresie zgłoszonych zarzutów, nie nastąpiło wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (art. 33 pkt 1). Odnosząc się natomiast do kwestii wstrzymania wykonania decyzji, stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r., zauważył, iż z uwagi na fakt, iż wniesione przez zobowiązaną odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nie zostało rozpatrzone w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa tj. w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez Dyrektora Izby Skarbowej (a w tym konkretnym przypadku od dnia 19.03.2006 r.), nastąpiło wstrzymanie wykonania ww. decyzji z mocy prawa. Skoro zatem wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nastąpiło w dniu 19.03.2006 r., zaś - jak już wyżej wykazano - dnia 13.03.2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. wystawił zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia E. W. , które zostało doręczone pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r., zaś pracodawcy w dniu 16.03.2006 r., to w konsekwencji stwierdzić należy, iż nie zaszła przesłanka wymieniona w art. 33 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego również wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę zobowiązanej było dopuszczalne. Dodatkowo wskazał, iż - jak wynika z akt sprawy - Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. Organ odwoławczy podkreślił również, iż z treści tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. wynika, iż wierzyciel przywołał w nim zarówno akt normatywny stanowiący podstawę do wydania orzeczenia, jak i wskazał na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] r., a tym samym tytuł wykonawczy nie może budzić wątpliwości co do treści obowiązku podlegającego egzekucji i jego wymagalności. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w treści art. 27 § 3.ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawarty przez ustawodawcę obowiązek doręczenia dowodu doręczenia upomnienia odnosi się do wierzyciela, który przekazując do organu egzekucyjnego tytuł wykonawczy, zobowiązany jest dołączyć również dowód doręczenia upomnienia. Natomiast w treści art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawodawca wskazał, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Stąd też organ egzekucyjny nie miał obowiązku doręczenia zobowiązanemu wraz z odpisem tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, które było już zobowiązanej doręczone przez wierzyciela. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. E. W. wniosła o uchylenie tego postanowienia, a także postanowienia organu l instancji z dnia [...] r. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. "Kodeks postępowania administracyjnego" (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zmian.) w zw. z art. 34 § 1 i 2 w zw. z art. 33 punkty 1, 2, 6, 7 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z późn. zmian.), 2. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 w zw. z art.124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. "Kodeks postępowania administracyjnego" w zw. z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, 3. art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. "Kodeks postępowania administracyjnego". W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte z naruszeniem art. 26 § 1 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro wykonanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej jest wstrzymane z mocy prawa, to wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę było niedopuszczalne. Nadto zdaniem E. W. tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów wynikających z art. 27 § 1 i § 3 ustawy o n postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Błędnie została bowiem wypełniona poz. 32 w której wierzyciel podał, że egzekwowany jest obowiązek z tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2000. Wierzyciel podał w rubryce 49 tytułu wykonawczego, że upomnienie zostało doręczone 27.01.2006 r. Wierzyciel nie dołączył zaś do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nie zostało skutecznie doręczone upomnienie. Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nie zawiera też prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Wierzyciel nie dokonał w uzasadnieniu skarżonego obecnie postanowienia prawidłowej oceny poszczególnych zarzutów zgłoszonych na podstawie przepisów art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzupełnieniu skargi skarżąca w piśmie wniosła o uwzględnienie przez Sąd faktu, iż tytuł wykonawczy z dnia [...] r. został wystawiony na podstawie uchylonej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób powodujący wyeliminowanie go z obrotu prawnego. W ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie uznał, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego - będący wierzycielem - nie dopuścił się w swoim rozstrzygnięciu uchybienia przepisów prawa, a w szczególności przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W rozpoznawanej sprawie egzekucja administracyjna dotyczy zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001, określonej decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że powyższa decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została uchylona przez decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. wobec stwierdzenia przez organ odwoławczy, iż postępowanie w sprawie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Stwierdzić jednak należy, że okoliczność ta nie ma wpływu na dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego - postanowieniem z dnia [...] r. - ocenę zarzutów wniesionych przez zobowiązaną w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a tym samym zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Słusznie bowiem podniósł organ odwoławczy w piśmie procesowym z dnia 30.11.2006 r., iż na dzień wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. oraz wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie zaistniała żadna z przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r., a tym samym w rozpoznawanej sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek określonych art. 33 pkt 1-5 czy też pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm). Z powyższych względów nie doszło też do naruszenia przepisu art. 26 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji regulującym kwestie wszczęcia egzekucji. Koniecznym jest też podkreślenie, iż strony zgadzały się co do faktu, że w sprawie tej wobec nie rozpatrzenia w terminie dwóch miesięcy od otrzymania przez organ II instancji odwołania od wyżej określonej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nastąpiło wstrzymanie tej decyzji z mocy prawa z dniem 19.03.2006 r. Tym samym nie sposób się zgodzić ze stroną skarżącą, że zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia E. W. wystawione w dniu 13.03.2006 r., doręczone pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r., a pracodawcy zobowiązanej w dniu 16.03.2006 r., - które to okoliczności nie były kwestionowane - było dokonane z naruszeniem przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nadto zaznaczyć należy, iż stosownie do art. 34 § 1 cyt. wyżej ustawy organ egzekucyjny uzyskując stanowisko wierzyciela, w zakresie zgłoszonych przez stronę zobowiązaną zarzutów, związany był tym stanowiskiem w zakresie zarzutów określonych w art. 33 pkt 1-5. W niniejszej sprawie strona skarżąca wskazała również na zaistnienie przesłanek określonych w pkt 1, 2, 6 i 10 cyt. wyżej przepisu, stąd też wierzyciel jak i organ odwoławczy zasadnie uznały, że nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty określone w art. 33 pkt 10. W kwestii zarzutu naruszenia art. 33 pkt 10 cyt. ustawy tj. zarzutów dotyczących niespełnienia wymogów określonych w art. 27, nieprecyzyjne wypełnienie pola nr 32, kwestionowanego tytułu wykonawczego poprzez wpisanie jako okresu egzekwowanego "2001/12" nie stanowi o jego wadliwości, albowiem w tytule tym wpisana została podstawa prawna jego wydania, jak i decyzja organu która ściśle określa egzekwowane żądanie. Zdaniem Sądu odnośnie nie doręczenia do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia niewątpliwym jest, iż obowiązek wynikający z art. 27 § 3 cyt. ustawy odnosi się do wierzyciela, który winien skierować do zobowiązanej upomnienie przedegzekucyjne, o którym mowa w art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W sprawie tej upomnienie takie zostało doręczone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (wierzyciela), w trybie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego na adres zamieszkania zobowiązanej, co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru. W świetle powyższego Sąd rozpoznając pozostałe zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia w szczególności art. 17 § 1 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 i w za. Z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego nie doszukał się uchybień skutkujących wyeliminowaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Z tych względów, uznając skargę za bezzasadną Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. DSz

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło