I SA/Gd 817/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Kolanowski (spr.) Sędziowie : NSA Ewa Kwarcińska NSA Alicja Stępień Protokolant: Zuzanna Baca po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia 5 czerwca 2003 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Izba Skarbowa- Ośrodek Zamiejscowy postanowieniem z dnia 5 czerwca 2003r. odmówiła E. S. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 17 grudnia 2002r. określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r oraz określającej wysokość odsetek za zwłokę od tej zaległości. Podstawą wydanego postanowienia był ustalony w sprawie, następujący stan faktyczny: E.S. w 2001r. prowadziła działalność gospodarczą. W wyniku przeprowadzenia kontroli w zakresie prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu 17 grudnia 2002r. dwie decyzje: określającą E. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. w kwocie [...]zł i wysokość zaległości podatkowej w kwocie [...] zł; oraz określającą E. S. wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł. Obie decyzje doręczono stronie za pośrednictwem poczty w dniu 27 grudnia 2002r. Termin do wniesienia odwołania rozpoczął zatem bieg w dniu 28 grudnia 2002r. i upłynął z dniem 10 stycznia 2003r. E.S. pomimo, że została pouczona w zaskarżonych decyzjach o przysługującym prawie do wniesienia odwołania, w ustawowym terminie 14 dni nie złożyła odwołania. Strona, pismem z dnia 30 kwietnia 2003r. kierowanym do Urzędu Kontroli Skarbowej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższych decyzji. Urząd Kontroli Skarbowej powołując się na treść art. 170 § 1 w związku z art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 6 maja 2003r. przekazał wniosek strony do rozpatrzenia według właściwości Izbie Skarbowej- Ośrodek Zamiejscowy. E.S. w złożonym wniosku podniosła, że nie jest prawdą, iż uchylała się przed kontrolą i uczestnictwem w składaniu wyjaśnień w toku kontroli. Podniosła, że poinformowała o swoim pobycie w szpitalu, o niedyspozycji potwierdzonej zwolnieniami lekarskimi oraz, że stawi się w organie kontroli skarbowej jeżeli pozwoli na to jej stan zdrowia oraz opiekujący się nią lekarze. Mając powyższe na uwadze strona stwierdziła, że decyzja o zakończeniu kontroli była bezpodstawna. Końcowo poinformowała, że w załączeniu przedkłada opinię biegłych lekarzy o stanie zdrowia, jednak takich opinii przesłany wniosek strony nie zawierał. Do wniosku strona nie dołączyła także odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Następnie, strona pismem z dnia 8 maja 2003r. przesłała kserokopie zaświadczenia lekarskiego wystawionego w dniu 23 kwietnia 2003r. na okoliczność niezdolności do pracy w okresie od 24 kwietnia 2003r. do 21 maja 2003r. Dodatkowo, w odpowiedzi na wezwanie Izby Skarbowej, strona przy piśmie z dnia 2 czerwca 2003r. przesłała kserokopie zaświadczeń lekarskich wskazujących niezdolność do pracy w okresie od 10 stycznia 2003r. do 23 kwietnia 2003r. Izba Skarbowa- Ośrodek Zamiejscowy postanowieniem z dnia 5 czerwca 2003r. odmówiła E. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin, gdy spełnione są kumulatywnie cztery przesłanki: - zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, - złoży wniosek o przywrócenie terminu, - dochowa terminu do wniesienia wniosku wynoszącego 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, - równocześnie wraz z wniesieniem wniosku dopełni czynności, dla której był ustanowiony termin. Organ podatkowy uznał, że strona spełniła trzy pierwsze przesłanki, jednak nie spełniła ostatniej z powołanych przesłanek. W odniesieniu do uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nie nastąpiło z winy strony, organ stwierdził że zgromadzone w aktach sprawy kserokopie zaświadczeń lekarskich wskazują, że w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania (28 grudnia 2002r. - 10 stycznia 2003r.), E.S. przebywała na zwolnieniu lekarskim, bowiem zwolnienie trwało od 20 grudnia 2002r. do 9 stycznia 2003r i od 10 stycznia 2003r. do 23 stycznia 2003r. Do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, tj. 4 maja 2003r. strona nadal przebywała na zwolnieniu lekarskim. Mając powyższe na uwadze uznano, że przedłożone zwolnienia lekarskie potwierdziły niezdolność strony do pracy w okresie, w którym zaczął biec termin do wniesienia odwołania tj. 28 grudnia 2002r. Przeszkoda ta trwała nieprzerwanie po upływie tego terminu, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (4 maja 2003r.) i trwała nadal (21 maja 2003r.). W ocenie Izby Skarbowej, okoliczność nieprzerwanego przebywania strony na zwolnieniu lekarskim w czasie, w którym rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania aż do dnia wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu mogła uniemożliwić stronie złożenie odwołania w terminie. Prośbę o przywrócenie terminu strona złożyła w piśmie nadanym na poczcie w dniu 4 maja 2003r., a zatem w okresie, w którym przebywała na zwolnieniu lekarskim (okres niezdolności do pracy 24 kwiecień- 21 maj 2003r.). Zdaniem organu, okoliczność ta mogła poddawać wątpliwość wskazywaną przez stronę we wniosku przyczynę uchybienia terminu, jednak stwierdzono, że złożenie przedmiotowego wniosku w dacie 4 maja 2003r. tj. w czasie przebywania strony na zwolnieniu lekarskim potwierdza, że ta uznała swój stan zdrowia za umożliwiający czynny udział w postępowaniu przed organami podatkowymi. Uznano zatem, że data wniesienia wniosku wskazuje, że przyczyna uchybienia terminu musiała ustać w dniu 3 maja 2003r., przy założeniu, że prośbę wniesiono pierwszego dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Izba Skarbowa stwierdziła zatem, że termin 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu został zachowany, a zatem strona złożyła we właściwym czasie prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Organ dokonując oceny ostatniej z powołanych powyżej przesłanek przywrócenia terminu - złożenie odwołania równocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - stwierdził, że nie została ona przez stronę spełniona. Do wniosku o przywrócenie terminu strona nie dołączyła bowiem odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 17 grudnia 2002r., co było bezwzględnym warunkiem skutecznego złożenia wniosku, określonym w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Przepis ten w sposób jednoznaczny wskazuje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz odwołanie muszą zostać złożone równocześnie. E.S. na postanowienie Izby Skarbowej złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła obrazę art. 162 § 2 w związku z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż nikt nie poinformował strony o konieczności złożenia odwołania od decyzji na osobnym druku, a ten został zawarty we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Strona stwierdziła, że błędne wniesienie wniosku razem z odwołaniem jest efektem wprowadzenia w błąd przez urzędników Urzędu Kontroli Skarbowej oraz nieświadomości błędnych pouczeń przez telefon, a także zaburzeń psychicznych. Skarżąca wskazała, że dopiero 7 lipca 2003r. dowiedziała się, iż odwołanie trzeba było złożyć z wnioskiem o przywrócenie terminu ale na osobnym piśmie. W skardze przytoczyła także fragmenty trzech orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny- właściwy do rozpoznania sprawy w oparciu o art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych orzeczeń z prawem. W wyniku takiej kontroli orzeczenie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/, b/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga nie jest uzasadniona, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stan faktyczny w sprawie nie jest sporny. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu 17 grudnia 2002r. dwie decyzje: określającą stronie zobowiązanie i zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. oraz określającą wysokość odsetek za zwłokę od tej zaległości. Obie decyzje zostały stronie skutecznie doręczone w dniu 28 grudnia 2002r. Decyzje zawierały pouczenie o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od ich doręczenia. Skarżąca w ustawowym terminie, wynikającym z art. 223 Ordynacji podatkowej, odwołania nie wniosła. Natomiast pismem z dnia 30 kwietnia 2003r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie organu strona wypełniła trzy z czterech warunków do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, albowiem uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy; złożyła wniosek o przywrócenie terminu; wniosek ten został wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednak równocześnie z wnioskiem nie złożyła odwołań od decyzji Dyrektora UKS. Skarżąca twierdzi natomiast, że we wniosku tym zawarła odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Zdaniem Izby Skarbowej, brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek o przywrócenie terminu w swej treści zawierał odwołanie. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytania: czy dopuszczalne jest zawarcie odwołania od decyzji w treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a jeśli tak to czy w rozpoznawanej sprawie skarżąca we wniosku z dnia 30 kwietnia 2003r. odwołania takie zawarła? Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) aby doszło do przywrócenia terminu zainteresowany musi: złożyć wniosek, wskazać w nim przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnić brak winy w spowodowaniu przekroczenia terminu oraz dokonać czynności, dla której przewidziano dany termin (w tym wypadku wnieść odwołanie). Skarżąca złożyła wniosek z dnia 30 kwietnia 2003r., w którym wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. W piśmie wskazała, że przebywała w szpitalu oraz na fakt choroby udokumentowany zwolnieniami lekarskimi. Strona przesłała kserokopie zaświadczeń lekarskich na okoliczność niezdolności do pracy w okresie od 10 stycznia 2003r. do 21 maja 2003r. W związku z tym, organ uznał, że strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, strona nie dokonała jednak czynności, dla której przewidziany był termin, nie złożyła bowiem odwołania od decyzji. Cytowany przepis art. 162 Ordynacji podatkowej, nie określa sposobu dokonania czynności, dla której przewidziany był termin. Dopuszczalne jest zatem zamieszczenie odwołania w treści wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, w takiej sytuacji z treści pisma musi jednak wyraźnie wynikać, że strona składa jednocześnie odwołanie od decyzji. Analiza wniosku skarżącej z dnia 30 kwietnia 2003r. nie pozwala na stwierdzenie, że zawiera on również odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Pismo skarżącej zawiera wniosek o przywrócenie terminu oraz wskazuje na chorobę jako podstawę wniosku. Ponadto strona deklaruje w nim przedstawienie dowodów, które "wyjaśnią zaistniałą sytuację". Skarżąca odwołanie od decyzji z dnia 17 grudnia 2002r. wniosła dopiero, jak wskazuje data stempla pocztowego, w dniu 7 lipca 2003r. Z powyższego wynika, że organ zasadnie przyjął, iż skarżąca nie dopełniła warunków do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, określonych w art. 162 Ordynacji podatkowej. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonała bowiem czynności, dla której zastrzeżony był termin, tj. nie wniosła odwołania od decyzji. W tym kontekście zarzut naruszenia art. 162 Ordynacji podatkowej należy uznać za nieuzasadniony. Zarzut strony o braku informacji ze strony pracowników organu nie może zostać uwzględniony. Jak powyżej wskazano, gdyby strona zawarła faktycznie odwołanie od decyzji w treści wniosku, organ powinien przywrócić skarżącej termin do wniesienia odwołania. W aktach sprawy brak jest dowodu na zwracanie się przez stronę o udzielenie informacji w tym zakresie. W sytuacji gdyby stronę poinformowano o możliwości zawarcia odwołania we wniosku o przywrócenie terminu, a strona do tej informacji by się zastosowała, to jak wskazano powyżej, organ powinien termin przywrócić. Jednak wniosek skarżącej z dnia 30 kwietnia 2003r. odwołania od decyzji nie zawiera, stąd organ powołując się na treść art. 162 Ordynacji podatkowej, zasadnie odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przytoczone w skardze orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie potwierdzają stanowiska skarżącej. Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest możliwe tylko przy spełnieniu wszystkich przesłanek wynikających z art. 162 Ordynacji podatkowej. Skoro jak wynika z akt sprawy skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, nie wniosła odwołania, termin do wniesienia odwołania nie mógł zostać przywrócony. Reasumując, zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, dopuszczalne jest zawarcie odwołania od decyzji w treści wniosku o przywrócenie terminu, jednak w niniejszej sprawie skarżąca odwołania w treści wniosku nie zamieściła. W pozostałym zakresie, Sąd także nie stwierdził naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego i procesowego mającego wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).