I SA/Gd 82/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2005 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę pana K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2011 r. w przedmiocie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2005 r. z uwagi na fakt, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2011 r. (karta 24 akt sądowych). Pismem z dnia 11 lutego 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku dołączył odpis skargi, kserokopię skróconego aktu zgonu pani R. M. a także zaświadczenie lekarskie. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że od wielu miesięcy cierpi na depresję, którą spowodowało m. in. długotrwałe postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora UKS w jego firmie a także wymierzenie w dniu 7 grudnia 2010 r. zobowiązania podatkowego za miesiące styczeń i luty 2010 r. w kwocie przekraczającej 1.700.000 zł. Skarżący podkreślił, że nie bez znaczenia na jego kondycję psychiczną miała śmierć matki w listopadzie 2010 r. Powyższe okoliczności spowodowały zaostrzenie objawów depresyjnych i konieczność podjęcia leczenia farmakologicznego. Pozostając pod wpływem leków psychotropowych, skarżący nie zdawał sobie sprawy z popełnienia pomyłki, polegającej na wysłaniu skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej. Końcowo skarżący wskazał, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. W przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący uprawdopodobnił brak winy we wniesieniu skargi w przepisanym terminie. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał na swoją chorobę, która miała wpływ na obniżenie koncentracji. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawcę potwierdzona kserokopią zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że objawy depresyjne u skarżącego pojawiły się po nagłej śmierci matki i nasiliły się grudniu 2010 r. oraz styczniu 2011 r. W ocenie Sądu powyższe uzasadnia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi spowodowane było przyczyną nie leżącą po stronie wnioskodawcy, a więc przez niego niezawinioną. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ostatnim dniu siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Niezależnie od twierdzenia wnioskodawcy, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z orzeczenia tut. Sądu wskazać należy, że informacja o uchybieniu terminu została szczegółowo opisana w piśmie organu z dnia 27 stycznia 2011 r. stanowiącym odpowiedź na skargę. Odpowiedź na skargę została doręczona skarżącemu w dniu 4 lutego 2011 r. (k. 23 akt sądowych) i od tej daty liczony jest siedmiodniowy termin zakreślony w art. 87 § 1 p.p.s.a., który upływał w dniu 11 lutego 2011 r. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.