I SA/Gd 823/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających za rok 2009 postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 29 lipca 2013 r., skarżąca L. D. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 17 sierpnia 2013 r. i dokumentów źródłowych (odpisów: PIT-40A za 2012 r., przekazów pocztowych świadczenia emerytalnego za lipiec 2013 r. oraz rentowego za III kwartał 2013 r., wyciągów z rachunku bankowego, zaświadczenia wójta gminy z dnia [...] sierpnia 2013 r., dowodów uiszczenia opłat za energię elektryczną i odpady, faktury za wodę, nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne za 2013 r. oraz dowodu uiszczenia I i II raty podatku) ustalono, że wnioskodawczyni uzyskuje dochód z emerytury w wysokości 717,35 zł netto oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł miesięcznie, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem otrzymującym świadczenie rentowe w wysokości 623,37 zł netto kwartalnie (207,79 zł miesięcznie). Małżonkowie są właścicielami domu o powierzchni około 90 m2 i gruntów rolnych o powierzchni 5,8497 ha fizycznych (z czego przeliczeniowe wynoszą 2,9898 ha), nie posiadają oszczędności (na dzień 31 lipca 2013 r. na rachunku bankowym wnioskodawczyni znajdowała się kwota 1.011,61 zł), papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych. Z tytułu dopłat wypłacanych przez ARiMR za 2012 r. wnioskodawczyni otrzymała w okresie od 1 maja do 31 lipca 2013 r. łącznie kwotę 3.396,51 zł. Do koniecznych i udokumentowanych wydatków małżonków zaliczyć należy opłaty za energię elektryczną, wodę i wywóz odpadów – tytułem których wnioskodawczyni uiściła w miesiącach czerwcu i lipcu 2013 r. w sumie kwotę 385,59 zł. Nadto wnioskodawczyni zobowiązana jest do uiszczania rat podatku rolnego, leśnego oraz od nieruchomości za 2013 r. w wysokości od 126 zł do 129 zł kwartalnie. Jak wskazała wnioskodawczyni, obecnie nie jest z jej majątku prowadzona egzekucja komornicza, jednak musi spłacać pieniądze, które pożyczyła na spłatę poprzednio egzekwowanych zobowiązań. Stan swojego zadłużenia względem rodziny i znajomych wnioskodawczyni określiła na kwotę ponad 12.000 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość łącznych dochodów małżonków (1.078,14 zł netto miesięcznie) oraz brak zasobów finansowych. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.