I SA/Gd 829/12

Dnia 2 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1992,1996 oraz 1997 postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. L. - (dalej jako "Skarżący"), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1992,1996 oraz 1997. W zakreślonym dla tej czynności procesowej terminie ustanowiony pełnomocnikiem Skarżącego z urzędu radca prawny wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w niniejszej sprawie wyroku. Po zbadaniu akt sprawy oraz treści uzasadnienia ww. wyroku, pismem z dnia 19 lutego 2013 r., pełnomocnik Skarżącego zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 30 września 2013 r. (nadanym 4 października 2013 r.) Skarżący wniósł zażalenie od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącego, uznając je za niedopuszczalne. Odpis postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 25 października 2013 r. W dniu 31 października 2013 r. Skarżący złożył pismo procesowe w sprawie, wskazując, że jest to odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2013 r. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. wezwano Skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia 31 października 2013 r. poprzez wskazanie, czy jest to zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2013 r., wniosek o uzupełnienie postanowienia, czy wniosek o wykładnię postanowienia. Wskutek udzielonej przez Skarżącego w dniu 25 listopada 2013 r. odpowiedzi, zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2013 r., pismo z dnia 31 października 2013 r. potraktowano jako zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2013 r. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącego odpis postanowienia z dnia 16 października 2013 r. oraz odpis zarządzenia z dnia 12 listopada 2013 r. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 31 października 2013 r. na postanowienie z dnia 16 października 2013 r. poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 328) wynika, że wezwanie do usunięcia braków zażalenia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 maja 2014 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 28 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a". wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Pełnomocnik Skarżącego w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie uzupełnił braków formalnych zażalenia z dnia 31 października 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2013 r. poprzez nadesłanie odpisu zażalenia. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.