I SA/Gd 829/12

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-09-02

Skład orzekający: Marek Kraus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniesione po upływie ustawowego terminu, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniesione po upływie ustawowego terminu, podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA) dotyczących niedopuszczalności skargi kasacyjnej, stosowanych odpowiednio do zażaleń. Sąd odrzucił zażalenie, ponieważ zostało ono wniesione po upływie siedmiodniowego terminu od doręczenia postanowienia.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł zażalenie na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który oddalił jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Sąd odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne. Następnie skarżący złożył kolejne pismo, które Sąd uznał za zażalenie na postanowienie odrzucające poprzednie zażalenie. Pomimo wezwań do uzupełnienia braków formalnych, skarżący nie złożył podpisanego odpisu zażalenia, co skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1992,1996 oraz 1997 postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. L. - (dalej jako "Skarżący"), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1992,1996 oraz 1997. W piśmie z dnia 30 września 2013 r. (nadanym 4 października 2013 r.) Skarżący wniósł zażalenie od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącego, uznając je za niedopuszczalne. W dniu 31 października 2013 r. Skarżący złożył pismo procesowe w sprawie, wskazując, że jest to odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2013 r. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. wezwano Skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia 31 października 2013 r. poprzez wskazanie, czy jest to zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2013 r., wniosek o uzupełnienie postanowienia, czy wniosek o wykładnię postanowienia. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącego odpis postanowienia z dnia 16 października 2013 r. oraz odpis zarządzenia z dnia 12 listopada 2013 r. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 31 października 2013 r. na postanowienie z dnia 16 października 2013 r. poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 października 2013 r., albowiem w zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braków formalnych zażalenia z dnia 31 października 2013 r. Odpis postanowienia z dnia 2 czerwca 2014 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 23 czerwca 2014 r. W piśmie z dnia 26 czerwca 2014 r. (nadanym 14 lipca 2014 r.) Skarżący wniósł odpowiedź na postanowienie Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r. Z treści pisma wynika, że w swojej istocie stanowi ono zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r. Skarżący wskazał, że nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia z dnia 31 października 2013 r. obciąża pełnomocnika oraz Sąd, który, w jego ocenie, mógł wykonać kopię zażalenia. W dalszej części uzasadnienia Skarżący przedstawił swoje krytyczne stanowisko w sprawie dotychczasowego postępowania przed organami skarbowymi oraz sądami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu postanowienie z dnia 2 czerwca 2014 r. zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 23 czerwca 2014 r. a zatem ustawowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał w dniu 30 czerwca 2014 r. W związku z tym uznać należało, że składając w dniu 14 lipca 2014 r. w urzędzie pocztowym pismo zawierające zażalenie, skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło