I SA/Gd 830/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F.-D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2015 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok. Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. (złożonym w dniu 13 lipca 2015 r.) skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że na podstawie wydanej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. tytuły wykonawcze. Na ich podstawie zostały zajęte konta bankowe wnioskodawczyni. Prowadzenie egzekucji, mimo zaskarżenia decyzji do WSA, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W związku z dotychczasową egzekucją (inna decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G.) i zablokowaniem wszystkich rachunków bankowych firma skarżącej straciła całkowicie płynność finansową i strona zmuszona była do zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej, co pozostawiło ją bez środków do życia. Ta sytuacja doprowadziła wnioskodawczynię do problemów na tle psychicznym (depresji), co uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy a dodatkowe zajęcia na rachunkach bankowych i ewentualne inne kroki egzekucyjne doprowadzą do całkowitego rozpadu jej życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się bowiem wyłącznie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawczyni, oprócz gołosłownego stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów obrazujących jej sytuację materialną i uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawczyni. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawczyni, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową strony skarżącej, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.