I SA/Gd 831/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odsetek od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2005 r. oddala skargę. W związku z prowadzoną w 2005 r. działalnością gospodarczą R. K. złożył 11 deklaracji P1T-5 na zaliczki miesięczne na podatek dochodowy od osób fizycznych. Kwoty te uwzględniały korekty dokonane po zakończeniu roku podatkowego. W zeznaniu podatkowym PiT-36 za 2005 r. złożonym w Urzędzie Skarbowym w dniu 28 kwietnia 2006 r. M. i R. K. wykazali podatek należny w kwocie 13.149,00 zł, w tym dochód z prowadzonej działalności gospodarczej przez R. K. w kwocie 65.630,79 zł, i odprowadzone od dochodów z tej działalności zaliczki w łącznej kwocie 13.396,70 zł. M. i R. K. w korekcie zeznania PIT-36 za rok 2005 z dnia 30 kwietnia 2007 r., podwyższyli dochód z działalności prowadzonej przez podatnika do kwoty 102.324,14 zł i podatek należny do kwoty 24,158,- zł a zaliczki od dochodów z tej działalności do kwoty 27.242,80 zł. W dniu 31 maja 2007r. do Urzędu Skarbowego wpłynęła kolejna korekta zeznania PIT-36 za 2005 r. Powodem jej złożenia było błędne wpisanie sumy zaliczek oraz kwoty nadpłaty. W dniu 27 września 2007r. państwo K. dokonali, na podstawie art.81 § 1 ordynacji podatkowej, kolejnej korekty zeznania podatkowego podwyższając dochód z działalności do kwoty 267.654,14 zł i należny podatek do kwoty 87.674,00 zł. W dniu 27 grudnia 2007r. państwo K. w odpowiedzi na wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 grudnia 2007r., dokonali korekty zeznania podatkowego PIT-36 w zakresie sumy zaliczek wpłaconych i pobranych oraz kwoty do zapłaty. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec M. K. i R. K. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok. Decyzją z dnia 13 listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił R. K. odsetki od zaniżonych zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że określenie należnego zobowiązania podatkowego za rok 2005 w prawidłowej wysokości było skutkiem korekty dochodu osiągniętego przez R. K. z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach spółki jawnej "A", a to skutkowało uznaniem, że podatnik zaniżył podstawę do obliczania zaliczek na podatek dochodowy. W konsekwencji podwyższenie wysokości podstawy obliczania zaliczek spowodowało, że wysokość należnych zaliczek za poszczególne miesiące była wyższa niż uiszczone i to w było przyczyną orzeczenia przez organ o wysokości odsetek od zaniżonych zaliczek. Po rozpatrzeniu wniesionego przez podatników odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 17 czerwca 2010 r. uchylił w części decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 13 listopada 2009 r. w ten sposób, że obniżył wysokość odsetek od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2005 r. do kwoty 18.025,- zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że R. K. składał w trakcie 2005 r. deklaracje PIT-5, ale wartość wpłaconych zaliczek została zaniżona. W toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że podatnik zaniżył wysokość dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach spółki jawnej "A", a w konsekwencji należnego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego, gdyż zawyżył wartość kosztów uzyskania przychodów poniesionych w tej działalności gospodarczej . Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że łączny dochód z prowadzonej przez podatnika w 2005 r. działalności gospodarczej - po korekcie dokonanej przez organ odwoławczy wyniósł 571.095,59zł. Zestawienie zaliczek z danymi dotyczącymi dokonanych przez podatnika wpłat tytułem zaliczek na podatek dochodowy za 2005 r. oznacza, że podatnik zaniżył zaliczki na podatek dochodowy. W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Skarbowego zasadnie określił podatnikowi w drodze decyzji wysokość odsetek - należnych na dzień złożenia zeznania - od nie wpłaconych w 2005 r. zaliczek na podatek dochodowy. Organ przedstawił, że w myśl art. 53 § 4 ordynacji podatkowej odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. Termin końcowy naliczania odsetki od nie wpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy wyznacza z kolei - zgodnie cyt. art. 53a ordynacji podatkowej - dzień złożenia zeznania podatkowego, co w niniejszej sprawie nastąpiło 28 kwietnia 2006 r. W świetle powyższego odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za 2005 r. wynoszą 18.025,00 zł i są sumą odsetek cząstkowych, zgodnie bowiem z § 2 pkt 2 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. Nr 165 poz. 1337) w przypadku zaległości podatkowej istniejącej w okresach, w których obowiązywały różne stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, odsetki są naliczane odrębnie za każdy z tych okresów. Zaokrągleniu podlega suma odsetek za poszczególne okresy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2010 r. M. i R. K. wnieśli o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego 13 listopada 2009 r., zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżących, w tym zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli zarzuty tylko w odniesieniu do decyzji wymiarowej z dnia 17 czerwca 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego 13 listopada 2009 r., która była przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie I SA/Gd 830/10 i w której wyrokiem z dnia 11 stycznia 2011 r. oddalono skargę. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do tego, czy organ zasadnie orzekł wobec R. K. o wysokości odsetek od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2005. W takim stanie sprawy, gdy ostateczną decyzją wymiarową Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2010 r., (która była przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie I SA/Gd 830/10 i w której wyrokiem z dnia 11 stycznia 2011 r. oddalono skargę) orzeczono, że dochód z prowadzonej przez podatnika w 2005 r. działalności gospodarczej - po korekcie dokonanej przez organ odwoławczy wyniósł 571.095,59 zł, a z zestawienia należnych w takim stanie sprawy zaliczek z danymi dotyczącymi dokonanych przez podatnika wpłat tytułem zaliczek na podatek dochodowy za 2005 r. oznacza, że podatnik zaniżył zaliczki na podatek dochodowy. Prawidłowe jest zatem zdaniem Sądu stanowisko organu orzekającego zgodnie z art. 53 § 4 i art. 53a ordynacji podatkowej o wysokości odsetek od zaniżonych zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją na mocy art. 151 p.p.s.a.