I SA/Gd 832/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.R. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2004 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik P. R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Zarządzeniem Sędziego z dnia 13 września 2010 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzasadnienia przedmiotowego wniosku w świetle przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem oddalenia wniosku. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 września 2010 r. (dowód: potwierdzenie odbioru). Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej. Przede wszystkim wskazać trzeba, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w skardze na decyzję organu podatkowego, w której pełnomocnik skarżącego przytoczył jedynie argumentację kwestionującą merytoryczne rozstrzygnięcie organu podatkowego. Pomimo wezwania Sądu pełnomocnik skarżącego nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności, które potwierdzałyby zasadność złożonego wniosku. Tym samym stwierdzić należało, że wnioskodawca sam stworzył sytuację procesową, która uniemożliwia inne rozstrzygnięcie jego wniosku. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.