I SA/Gd 839/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem zawartym w skardze, a następnie, w dniu 17 czerwca 2016 r., złożonym na formularzu PPF, skarżąca M. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopie: decyzji z dnia 26 stycznia 2016 r. o uznaniu jej za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku z tego tytułu; orzeczenia o stopniu niepełnosprawności; dowodów prowadzonej egzekucji – zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu nadpłaty podatku dochodowego za 2015 r. oraz zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych dokumentów, referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżąca poza udziałem wynoszącym ⅝ w nieruchomości rolnej o powierzchni 2800 m2 nie posiada innego majątku, posiada natomiast zobowiązania z tytułu zasądzonych alimentów w kwocie 650 zł miesięcznie oraz zaciągniętego kredytu, którego miesięczna spłata wynosi 300 zł, jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i z tej przyczyny może podjąć pracę jedynie w zakładzie pracy chronionej, wymaga także wsparcia w samodzielnej egzystencji, od 26 stycznia 2016 r. utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, który – po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych z tytułu alimentów – wynosi 270 zł, z kwoty tej 100 zł przeznacza na zakup leków, z uwagi na trudną sytuację finansową korzysta z pomocy matki. W tym stanie sprawy referendarz stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.