I SA/Gd 846/14

Dnia 1 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 12 maja 2014 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania K. G. – dalej jako "Skarżący" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2014 r. Skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia bądź potwierdzenie, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota wskazana przez Dyrektora Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę z dnia 14 lipca 2014 r., z pouczeniem, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 4 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 33 akt), a więc termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 11 sierpnia 2014 r. Pismo Skarżącego z dnia 10 sierpnia 2014 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 12 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego k. 35 akt), a zatem z uchybieniem zakreślonego 7 dniowego terminu do dokonania czynności. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, za które niewątpliwie należy uznać niezłożenie żądanego oświadczenia. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 punkt 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.