I SA/Gd 847/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu skarżący M. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek, skarżący wskazał na brak środków pozwalających na zapłatę zaległości podatkowej. Podniósł, że egzekucja przedmiotowej zaległości spowoduje konieczność zakończenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej z uwagi na powstanie stanu niewypłacalności, uzasadniającej złożenie wniosku o upadłość. Skarżący podkreślił, że zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej pozbawi go jakichkolwiek dochodów, a w konsekwencji zagrozi egzystencji jego i jego rodziny. Natomiast późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty po uzyskaniu korzystnego dla skarżącego wyroku Sądu pozostanie bez znaczenia dla możliwości prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej z uwagi na brak możliwości odtworzenia łańcucha klientów i dostawców z uwagi na wyjątkowo dużą konkurencję w branży, w jakiej działa skarżący (handel używanymi samochodami). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – dalej zwaną p.p.s.a. – Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca ograniczył się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że przymusowe wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej i w efekcie konieczność zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach czy ponoszonych wydatkach. Takich zaś informacji skarżący nie udzielił. Sąd stwierdza jednocześnie, że w aktach sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie tych okoliczności. Sąd podkreśla, iż sama znaczna wysokość zaległości podatkowej jeszcze nie przesądza o tym, iż wyegzekwowanie lub dobrowolne zapłacenie tej kwoty narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.