I SA/Gd 85/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PPH A s.c. R. R., J. O., A. O. w L. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca PPH A s.c. R. R., J. O., A. O. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 24 listopada 2010 r. określającą stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 37.952 zł wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zapłata kwoty podatku akcyzowego określonego zaskarżoną decyzją może spowodować utratę płynności finansowej spółki i spowoduje problemy związane z produkcją. Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej. Przede wszystkim wskazać trzeba, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Powoływana przez spółkę okoliczność utraty płynności finansowej oraz problemy związane z produkcją, które mogą mieć miejsce w przyszłości w związku z koniecznością zapłaty podatku akcyzowego, w sytuacji gdy spółka nie podała jakichkolwiek danych odzwierciedlających jej sytuację ekonomiczną, w tym wielkości osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów, posiadanych zobowiązań wobec kontrahentów, pracowników, banków i innych podmiotów, nie przemawia za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji. Skarżąca nie podała także, w jakim rozmiarze prowadzi działalność gospodarczą. Na marginesie wskazać należy, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie rybołówstwa w wodach morskich, przetwarzania i konserwowania ryb, skorupiaków i mięczaków oraz sprzedaży hurtowej pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki (por. k. 131 akt). Do ewidencji środków trwałych, poza samochodami osobowymi, wprowadziła kuter, budynek produkcyjno-biurowy oraz samochód ciężarowy o znacznej wartości (por. k. 6 akt). Rodzaj prowadzonej przez skarżącą spółkę działalności produkcyjno-handlowej oraz wartość i rodzaj środków trwałych, w sytuacji gdy brak jest innych danych dotyczących sytuacji finansowej spółki, nie pozwalają przyjąć, że zapłata podatku akcyzowego w kwocie 37.952 zł doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej, czy też spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.