I SA/Gd 850/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2009 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi. Wnioskiem, złożonym w dniu 16 czerwca 2017 r. na formularzu PPPr, którego braki uzupełniono w dniu 13 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia w całości. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Z oświadczenia skarżącej spółki o jej majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy dokumentów źródłowych (odpisów: CIT-8 za 2016 r., bilansu oraz rachunku zysków i strat za okres za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2017 r., wyciągów z rachunków bankowych za okres od marca 2017 r. do czerwca 2017 r., listy blokad komorniczych na rachunku bankowym z dnia 13 czerwca 2017 r., wydruków z działu III i IV ksiąg wieczystych prowadzonych dla 5 nieruchomości, wydruku z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wg stanu na dzień 31 maja 2017 r., zestawienia zobowiązań kredytowych na dzień 31 maja 2017 r.) wynika, że kapitał podstawowy spółki wynosi 210.000 zł, ubiegły rok obrotowy zakończyła stratą netto w wysokości 942.941,74 zł, zaś w złożonym zeznaniu podatkowym za 2016 r. wykazała stratę w wysokości 711.303,73 zł, także w bieżącym roku wynik finansowy spółki jest ujemny i wynosi 224.726,39 zł (za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2017 r.). Spółka posiada aktywa trwałe o wartości bilansowej 67.840,474,15 zł (według stanu na dzień 31 maja 2017 r.), w tym środki trwałe oraz środki trwałe w budowie o wartości 59.569.055,13 zł, jednakże majątek w postaci nieruchomości jest znacznie obciążony ustanowionymi na nich hipotekami nie tylko umownymi, ale i przymusowymi na łączną kwotę przekraczającą 221.000.0000,00 zł, a nadto z nieruchomości tych wszczęto egzekucje. Spółka posiada wprawdzie aktywa obrotowe o wartości bilansowej 37.861.674,39 zł (według stanu na dzień 31 maja 29017 r.), w tym należności krótkoterminowe o wartości 37.835.325,23 zł, jednakże posiada także zobowiązania długo i krótkoterminowe o łącznej wartości 37.430.153,04 zł (w tym zobowiązania kredytowe w wysokości 11.366.767,67 zł), a nadto w toku prowadzonych z jej majątku egzekucji dokonano blokad środków zgormadzonych na jej rachunku bankowym do wysokości 8.463.739,80 zł (saldo tego rachunku na dzień 13 czerwca 2017 r. wynosiło 251,04 zł). Na pozostałych dwóch rachunkach bankowych spółki brak jakichkolwiek środków pieniężnych (na dzień 2 czerwca 2017 r. saldo jednego z nich było ujemne i wynosiło 140,27 zł, zaś saldo drugiego wynosiło 0 zł). Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. przez zwolnienie od wpisu od skargi, określonego zarządzeniem zastępcy Przewodniczącego Wydziału na kwotę 12.012 zł. Świadczy o tym w szczególności ujemny wynik finansowy, rozmiar posiadanych i egzekwowanych należności oraz brak zasobów finansowych, z których wnioskodawczyni mogłaby uiścić należny wpis od skargi. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.