I SA/Gd 858/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 858/23 w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 lipca 2023 r. nr 2201-IEE.7113.2.147.2023.AR w przedmiocie zaliczenia środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zajęcia rachunku bankowego na poczet innych należności pieniężnych postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 858/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 lipca 2023 r. w przedmiocie zaliczenia środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zajęcia rachunku bankowego na poczet innych należności pieniężnych, oddalił skargę. Odpis sentencji wyroku, wydanego w trybie uproszczonym, doręczono Skarżącemu w dniu 12 marca 2025 r. Pismem z dnia 26 marca 2025 r. W. N. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez wskazanie, że Sąd oddala skargę wraz ze złożonymi wnioskami formalnymi (lub oddala skargę w całości). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi", określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez Skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd nie znajduje jednakże podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, gdyż sformułowanie w sentencji wyroku "oddala skargę" w sposób jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości określa zakres rozstrzygnięcia Sądu. Sąd objął kontrolą oraz wypowiedział się w stosunku do skarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 lipca 2023 r. w przedmiocie zaliczenia środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zajęcia rachunku bankowego na poczet innych należności pieniężnych. Przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie (oddalił skargę). Należy z tego względu uznać, że Sąd w wyroku, wobec którego Skarżący wnosi o uzupełnienie, orzekł o całości skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.