I SA/Gd 860/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 1 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania W. R., utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 30 czerwca 2009 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Powyższa decyzja organu odwoławczego, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia, została doręczona skarżącemu w dniu 5 października 2009 r. W dniu 5 listopada 2009 r. W. R. nadał w urzędzie pocztowym pismo zawierające skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 5 października 2009 r. (k. 125 akt administracyjnych), a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał w dniu 4 listopada 2009 r. W związku z tym uznać należało, że składając w dniu 5 listopada 2009 r. w urzędzie pocztowym pismo zawierające skargę, skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.