I SA/Gd 860/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M., P. W.-M., A. W. i T. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 12 czerwca 2015 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 2 lipca 2015 r., skarżący A. M. zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 29 m2, którego zakup sfinansował kredytem, utrzymuje się z emerytury w wysokości 3.700,08 zł brutto miesięcznie, ponosi wydatki na spłatę zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów w kwocie ponad 1.700 zł miesięcznie oraz na leczenie, a także koszty związane z zamieszkaniem w Męcikale. Odpowiadając na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2015 r. skarżący nadesłał: - odpisy zeznań podatkowych PIT-37 za lata 2013-2014 r., w których wykazał dochody z emerytury oraz z działalności wykonywanej osobiście w łącznej wysokości 54.823,81 zł (za 2013 r.) i 49.547,32 zł (za 2014 r.); - odpis decyzji z dnia 2 marca 2015 r. o waloryzacji emerytury wojskowej, która wynosi 3.070,28 zł netto; - wyciąg z rachunku bankowego o numerze [...] w [...] za okres od 1 maja do 30 czerwca 2015 r., którego saldo końcowe wynosiło 406,58 zł; - wymiar opłat za mieszkanie położone [...], które od 1 lipca 2015 r. wynoszą 191,10 zł wraz z rozliczeniem wody za okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2015 r.; - kopię umowy kredytu konsolidacyjnego z dnia 25 czerwca 2015 r. przyznanego na spłatę dotychczasowych zobowiązań w łącznej kwocie 18.815 zł oraz na dowolny cel konsumpcyjny w kwocie 19.190 zł w gotówce wraz z harmonogramem spłat, z którego wynika, że miesięczna rata wynosi 568,09 zł; - kopię zaświadczenia z [...] z dnia 26 czerwca 2015 r. o całkowitej spłacie pożyczek; - kopie umowy kredytu hipotecznego z dnia 3 czerwca 2014 r. zaciągniętego w [...] wraz z harmonogramem spłat, z którego wynika, że miesięczna spłata wynosi 1.070,10 zł; - dodatkowe oświadczenie, w którym podał, że działalność gospodarczą jedynie zarejestrował i nie osiąga z niej żadnego przychodu; nie posiada środków trwałych ani wyposażenia; nie posiada samochodu; nie wynajmuje mieszkania w [...], które zostało nabyte w stanie deweloperskim i nie zostało jeszcze wykończone; poza opłatami za mieszkanie w [...] ponosi wydatki na zakup oleju opałowego do ogrzewania domu w [...], które wynoszą około 3.500 zł rocznie, tj. około 300 zł miesięcznie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy stwierdził, że skarżący nie wykazał zasadności wniesionego żądania. Skarżący utrzymuje się z emerytury, która przekazywana jest na jego rachunek bankowy w [...] o numerze [...] w kwocie 3.070,28 zł netto miesięcznie. Miesięcznie na spłatę zobowiązań kredytowych, opłaty za mieszkanie, telewizję cyfrową, usługi świadczone przez UPC oraz zakup opału przeznacza kwotę 2.216,19 zł. Tym samym do jego dyspozycji pozostają środki w wysokości 854,09 zł. Biorąc pod uwagę tylko miesięczne dochody skarżącego i ponoszone przez niego stałe wydatki należałoby przyjąć, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu. Jednak nadesłane przez skarżącego dokumenty wskazują, że skarżący faktycznie dysponuje środkami pieniężnymi w znacznie wyższej kwocie niż zadeklarowana. Zdaniem orzekającego część tych środków skarżący winien był zabezpieczyć na koszty sądowe związane z dochodzeniem swoich racji przed sądem. Przede wszystkim zauważyć należy, że w dniu 1 czerwca 2015 r. (a zatem już po zainicjowaniu sporu z organem podatkowym, tj. po wniesieniu skargi) skarżący dokonał wypłaty 7.000 zł z rachunku bankowego, z którego wyciąg przedłożył. Kwota ta wielokrotnie przekracza koszty sądowe w niniejszej sprawie zarówno te które już powstały (tj. wpis sądowy od skargi), jak i te które mogą powstać w przyszłości, a które stanowią: 1) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący 250 zł (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie), 2) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 3) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Ponadto, w dniu 26 czerwca 2015 r. na ten rachunek wpłynęły środki w łącznej kwocie 18.815 zł z kredytu udzielonego skarżącemu w dniu 25 czerwca 2015 r. na spłatę jego dotychczasowych zobowiązań kredytowych. Tego samego dnia skarżący dokonał całkowitej spłaty pożyczek w łącznej kwocie 17.851 zł (nadwyżka pomiędzy kwotą udzielonego kredytu konsolidacyjnego a spłatą zobowiązań wyniosła 964 zł) i wypłacił gotówkę w wysokości 1.500 zł. Podkreślić również należy, że w ramach kredytu konsolidacyjnego, poza środkami na spłatę dotychczasowych zobowiązań kredytowych, bank przyznał skarżącemu także kwotę 19.190 zł na dowolny cel konsumpcyjny. Środki te zostały postawione do dyspozycji skarżącego w dniu zawarcia umowy. Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że skarżący dysponował środkami, które mógł przeznaczyć na koszty sądowe w niniejszej sprawie. Referendarz sądowy zauważa przy tym, że środki z kredytu udzielonego skarżącemu na cel konsumpcyjny nie wpłynęły na rachunek bankowy skarżącego w [...]. Z opisu transakcji dokonanych na tym rachunku wynika, że skarżący posiada także inny rachunek o numerze [...], który regularnie zasila kwotą ponad 1.000 zł, a z którego wyciągu nie przedłożył. Numer [...] wskazuje, że jest to konto prowadzone przez [...], przy czym nie jest to rachunek związany ze spłatą kredytu hipotecznego posiadanego przez skarżącego w tym właśnie banku, gdyż numer rachunku kredytowego to [...]. Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.