I SA/Gd 861/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku od gier za okres od lipca do listopada 2010 roku postanawia: odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 12 września 2016 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik strony skarżącej "A" Sp. z o.o. [...] zwrócił się o przyznanie spółce prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 2.000 zł. Wraz z wnioskiem pełnomocnik przedłożył odpis bilansu oraz rachunku zysków i strat sporządzone na dzień 31 grudnia 2015 r., a także wyciąg z rachunku bankowego spółki za okres od 28 do 30 czerwca 2016 r. Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach strony skarżącej pełnomocnik podał, że kapitał zakładowy spółki wynosi 1.000.000 zł, spółka posiada środki trwałe o wartości 2.402.377,77 zł, ostatni rok obrotowy zakończyła stratą w wysokości 1.443.682,95 zł, saldo jej rachunku bankowego jest ujemne i wynosi 95.839,09 zł. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że spółka nie posiada wystarczających środków na regulowanie wszystkich swoich zobowiązań powstałych w związku z bieżącą działalnością. Sytuacja taka spowodowana jest stratą jaką spółka ponosi z działalności gospodarczej. Z tych przyczyn skarżąca koncentruje się na zapłacie pracownikom należnych wynagrodzeń. Konieczność uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje, że spółka zaprzestanie regulowania zobowiązań niezbędnych do zapewnienia jej dalszego funkcjonowania, może doprowadzić do utraty jej płynności finansowej. Referendarz sądowy uznał przedmiotowe oświadczenie oraz dołączone do niego dokumenty za niewystarczające do dokonania oceny bieżącej kondycji finansowej spółki. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 27 października 2016 r., wydanym na podstawie art. 255 p.p.s.a., wezwano pełnomocnika do przedłożenia w terminie 14 dni: a/ odpisów zeznania podatkowego za 2015 r.; b/ podania, w jakiej wysokości skarżąca w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 30 września 2016 r. uzyskała przychody i w jakiej wysokości poniosła koszty uzyskania przychodów; c/ odpisu sprawozdania finansowego za 2015 r. (bez bilansu i rachunku zysków i strat za 2015 r.); d/ raportów kasowych za okres od 1 stycznia 2016 r. do dnia otrzymania niniejszego wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, ewentualnie oświadczenia, czy takie raporty kasowe sporządzała; e/ odpisów deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia 2016 r. do września 2016 r.; f/ wykazu i wyciągów z wszystkich rachunków bankowych, lokat bankowych, rachunków kart kredytowych, kont dewizowych obrazujących operacje dokonane w ich ramach w okresie od 1 stycznia 2016 r. do dnia otrzymania niniejszego wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy; w przypadku gdyby rachunki te były zajęte w sposób całkowicie wykluczający korzystanie z nich należy przedłożyć zaświadczenia wystawione przez bank po dniu otrzymania wezwania, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty, w tym o środkach udostępnionych Spółce w ww. okresie; g/ podania, czy skarżąca zatrudnia pracowników; jeżeli tak, to ilu i w jakiej wysokości wypłaca miesięczne wynagrodzenia; h/ podania, w jakiej wysokości i z jakich środków skarżąca ponosi koszty związane z utrzymaniem siedziby (np. czynsz, woda, ogrzewanie, gaz, energia elektryczna, telefony stacjonarne i telefony komórkowe), koszty obsługi księgowej, obsługi prawnej, inne koszty; i/ podania, czy spółka zwróciła się do udziałowców z żądaniem uiszczenia dopłat, które zostałyby przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie; j/ przedstawienia dowodów świadczących o niemożliwości uzyskania od udziałowców dopłat. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi w dniu 8 listopada 2016 r. (dowód: potwierdzenie odbioru). Skarżąca spółka nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. Wezwanie referendarza sądowego pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka nie wykazała zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Wskazać należy, że jedynym instrumentem służącym weryfikacji oświadczeń wnioskodawcy i tym samym umożliwiającym prawidłową ocenę jego kondycji finansowej, jest unormowanie zawarte w art. 255 p.p.s.a., zgodnie z którym odpowiednich informacji czy też dokumentów musi dostarczyć sam wnioskodawca. Przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy brak jest bowiem możliwości poszukiwania z urzędu faktów przemawiających na korzyść ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy, dokonywana jest jedynie ocena w świetle art. 246 § 1 i § 2 p.p.s.a. tych okoliczności, które wskazała strona (por. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06 oraz z dnia 24 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 128/05, publ. CBOSA). W konsekwencji bierność wnioskodawcy skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących jego rzeczywistych możliwości płatniczych i traktować ją należy jako niewykazanie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.