I SA/Gd 862/09

Dnia 29 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 na posiedzeniu niejawnym wniosku D.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji D.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że za jej wstrzymaniem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że nie ma możliwości jednorazowego uiszczenia kwoty zaległości podatkowej, a jej zapłata z uwagi na wysokość obciążenia uniemożliwi podatniczce prowadzenie gospodarstwa domowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca ponad czterdzieści tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna D.S., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 11 lutego 2010 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od wpisu od skargi. Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącą do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącej oraz osiągane przez D.S. dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto również wskazać, że do majątku skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jej sytuację finansową. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.