I SA/Gd 863/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz Sądowy WSA Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. S. i P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 5 października 2007 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 13 grudnia 2007 r., P. S. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach i nadesłanej przez niego dokumentacji źródłowej (odpisów: zaświadczenia o wynagrodzeniu, zaświadczenia lekarskiego, zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy, zeznania podatkowego za 2006 r., recept, umowy najmu, potwierdzenia salda rachunku bankowego, dowodów obrazujących wysokość opłat za prąd i gaz oraz wezwania do zapłaty zaległych należności względem wspólnoty mieszkaniowej) Sąd ustalił, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, która od dnia 6 września 2006 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, oraz studiującą córką, do dnia 31 grudnia 2007 r. był zatrudniony na podstawie umowy zlecenia z wynagrodzeniem 2.318,87 zł netto, które stanowiło jedyne źródło utrzymania trzyosobowej rodziny. Zarówno wnioskodawca, jak i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca jest zadłużony względem banku na kwotę 94.349,03 zł (saldo na dzień 12 września 2007 r.) i jak podał w oświadczeniu z dnia 28 grudnia 2007 r. z tytułu tego zadłużenia spłaca same odsetki (około 950 zł miesięcznie), gdyż nie jest w stanie spłacać rat kapitałowych. Wnioskodawca wraz z żoną posiadają udziały we współwłasności nieruchomości o powierzchni 4665 m2 zabudowanej budynkiem o powierzchni 629 m2, który, jak podał wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku, jest ruiną. Powyższa nieruchomość jest obciążona hipoteką na rzecz gminy na kwotę ponad 20.000 zł (jak podał wnioskodawca). Wnioskodawca wraz z rodziną mieszka w wynajętym mieszkaniu. Z tego tytułu jest zobowiązany uiszczać opłaty czynszowe w wysokości 600 zł miesięcznie oraz ponosić koszty opłat za media, które w grudniu 2007 r. wyniosły łącznie 536,01 zł (gaz i prąd). Nadto wnioskodawca wskazał na swoje kłopoty zdrowotne i konieczność ponoszenia wydatków na leki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, Sąd uznał, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość dochodu przeznaczonego na potrzeby trzyosobowej rodziny w stosunku do wysokości stałych i koniecznych kosztów utrzymania oraz brak zasobów finansowych. Nie bez znaczenia na dokonaną przez Sąd ocenę możliwości finansowych wnioskodawcy ma fakt, że źródło dochodów wnioskodawcy nie ma charakteru stałego (umowa zlecenia). Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.