I SA/Gd 863/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz dokonania zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 26 czerwca 2015 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 27 lipca 2015 r., skarżący R. B. zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego wniosku należy wskazać, że orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów, jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych możliwości płatniczych jej samej jak i osób pozostających z taką osobą we wspólnym gospodarstwie domowym (por. m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi, który jest wpisem stałym i wynosi 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie); 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia); 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje dzieci, w tym jedno małoletnie (6 lat), skarżący posiada samochód marki [...] z 1991 r., jego żona jest współwłaścicielką w części ⅔ domu o powierzchni 200 m2, małżonkowie nie posiadają innych składników majątku, w tym oszczędności, skarżący od 17 listopada 2014 r. jest osobą bezrobotną i z tego tytułu otrzymuje zasiłek w kwocie 572,87 zł, natomiast jego żona osiąga dochody ze stosunku pracy, których średnia miesięczna wysokość za okres od maja do lipca br. wyniosła 1.581,91 zł netto oraz w czerwcu i lipcu br. zostały jej wypłacone świadczenia rodzinne w łącznej kwocie 492 zł, średnie miesięczne wydatki, jakie małżonkowie ponoszą na stałe bieżące utrzymania, tj. na opłaty za energię elektryczną, dostawę wody i odprowadzanie ścieków, wywóz śmieci, telewizję, internet i telefon, wynoszą 528,19 zł. Powyższe okoliczności referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonego w niniejszej sprawie i w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1180/15 oraz dokumentów nadesłanych na zarządzenie z dnia 3 sierpnia 2015 r. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Przemawia za tym wysokość dochodu czteroosobowej rodziny, która po uwzględnieniu udokumentowanych wydatków, wynosi 1.790,59 zł. Z kwoty tej małżonkowie muszą zaspokoić pozostałe bieżące koszty, jakie bez wątpienia ponoszą oni na wyżywienie, zakup środków czystości, odzieży, obuwia, czy pomocy szkolnych. Nadto, dochody skarżącego nie mają charakteru stałego. W tej sytuacji obciążenie skarżącego kosztami sądowymi niniejszego postępowania, w tym wpisem od skargi, którego wysokość stanowi niemalże równowartość wypłacanego skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych, doprowadziłoby do pozbawienia małżonków środków na zaspokojenie wszystkich stałych i koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.