I SA/Gd 863/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz dokonania zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 863/15 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 23 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z 17 grudnia 2014 r., którą określono skarżącemu kwotę przybliżonego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. i dokonano jego zabezpieczenia na majątku skarżącego oraz majątku wspólnym małżonków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie skarżącej grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Jak już wskazano przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, który utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącemu kwotę przybliżonego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r., a także którą dokonano zabezpieczenia tego zobowiązania na majątku skarżącego oraz majątku wspólnym małżonków. Na uwzględnienie nie zasługiwał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w części dotyczącej określenia przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. i orzekającej o zabezpieczeniu przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego na majątku podatnika. Określenie przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami stanowi element decyzji o zabezpieczeniu w sytuacji, gdy zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (art. 33 § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Nie jest to akt zobowiązujący, czy ustalający dla adresata nakaz powinnego zachowania lub zakaz określonego zachowania, ani też akt, na mocy którego nakładany jest na adresata jakikolwiek obowiązek. W konsekwencji brak jest możliwości jego wstrzymania. W pozostałym zakresie, tj. odnośnie orzeczenia o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz odsetek za zwłokę Sąd zauważa, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie tej decyzji we wskazanym zakresie spowoduje następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że skarżący formułując swój wniosek w żaden sposób go nie uzasadnił, tj. nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, które w jego ocenie uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącego. Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zwraca przy tym uwagę, że egzekucja zaległości skarżącego wobec Skarbu Państwa, ZUS-u oraz gminy prowadzona jest już od 2005 r., co ustalono na podstawie akt podatkowych sprawy. Natomiast postępowanie zabezpieczające ma charakter szczególny i pomocniczy względem właściwej egzekucji, ponieważ jego celem jest stworzenie warunków do przeprowadzenia w przyszłości wykonania obowiązku dochodzonego przez wierzyciela. Istotą zabezpieczenia jest ochrona interesów (roszczeń) wierzyciela, gdy zachodzi obawa utrudniania lub udaremniania egzekucji przez zobowiązanego. W myśl art. 160 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), w żadnym przypadku nie prowadzi to do wykonania obowiązku. Końcowo, należy wyjaśnić, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być ocena ewentualnych uchybień organów podatkowych, stąd Sąd nie jest uprawniony, na obecnym etapie, odnieść się do podnoszonych w skardze okoliczności ewentualnych wadliwości decyzji organów podatkowych. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w istocie skarżący nie uwiarygodnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.