I SA/Gd 863/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu B. D. kwotę 8.856 zł brutto (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt I SO/Gd 9/17 przyznano skarżącemu S. S. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego B. D. W piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego rozwinęła zarzuty skargi (wniesionej przez skarżącego osobiście). Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. Sąd oddalił skargę. Jak wynika z protokołu rozprawy, za stronę skarżącą stawiła się ustanowiona z urzędu pełnomocnik, która podtrzymała wnioski i zarzuty zawarte w skardze, składając załącznik do protokołu, oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, iż opłaty te nie zostały opłacone w jakiejkolwiek części. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1715, dalej jako rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 1.043.200,00 zł, której wysokość została ustalona zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2017 r. W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia, która wynosi 7.200 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym należne pełnomocnik wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 8.856 zł brutto (7.200 zł + 1.656 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.