I SA/Gd 867/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 27 lutego 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania S. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 29 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Na powyższą decyzję organu odwoławczego S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ jednocześnie wydał wobec skarżącego trzy decyzje określające zobowiązanie podatkowe: za 2013 r. w kwocie 4.605 zł, za 2014 r. w kwocie 79.131 zł i za 2015 r. w kwocie 3.963 zł. Podkreślono, że natychmiastowe wyegzekwowanie tych zobowiązań podatkowych doprowadzi do pozbawienia skarżącego wszelkich środków finansowych i spowoduje jego niewypłacalność wobec instytucji, gdzie podatnik posiada kredyt bądź leasing lub bieżących zobowiązań z tytułu utrzymania rodziny, co może doprowadzić do upadku prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, którą założył we wrześniu 2018 r., a zatem będącą w bardzo wczesnej fazie rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez zainteresowanego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego zwykle wiąże się z dolegliwością dla jego adresata, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania jego wykonania. Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 2165/13, LEX nr 1451966). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie wydanych wobec niego decyzji za lata 2013-2015 (określających zobowiązanie podatkowe w łącznej kwocie 87.699 zł) mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o ich wstrzymanie został uzasadniony w sposób bardzo lakoniczny. We wniosku podano jedynie, że natychmiastowe wyegzekwowanie ww. zobowiązań podatkowych doprowadzi do pozbawienia skarżącego wszelkich środków finansowych i spowoduje jego niewypłacalność. Wskazując na zobowiązania kredytowe strona nie podała nawet ilości posiadanych kredytów i łącznej kwoty zadłużenia z tego tytułu, zaś powołując się na okoliczność utrzymywania rodziny S. S. nie wskazał chociażby liczby osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego i wysokości ponoszonych z tego tytułu wydatków. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji mogłoby się wiązać ze stratami dla skarżącego. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych środkach finansowych czy ponoszonych wydatkach. Należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji sam w sobie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04 (LEX nr 799460), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko strony skarżącej, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Końcowo należy wskazać, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami (por. postanowienie NSA z dna 20 lipca 2015 r. sygn. akt II FZ 542/15, LEX nr 1754857). Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.