I SA/Gd 868/07

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. P. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. B. P. zwróciła się z wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 26 listopada 2007 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez wnioskodawczynię oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych (wyciągu z rachunku bankowego wnioskodawczyni za okres od 24 października 2007 r. do 24 stycznia 2008 r., odpisu umowy najmu lokalu mieszkalnego, odpisu decyzji z dnia 27 września 2007 r. w przedmiocie przyznania wnioskodawczyni świadczeń rodzinnych, odpisu decyzji z dnia 5 października 2007 r. w przedmiocie przyznania wnioskodawczyni zaliczek alimentacyjnych na dzieci, odpisu wyroku sądu rejonowego z dnia 17 lutego 2005 r. zasądzającego alimenty na rzecz dzieci wnioskodawczyni, odpisu dowodu zapłaty spółdzielni mieszkaniowej opłat za grudzień 2007 r., odpisów dowodów obrazujących wysokość opłat za prąd i usługi telekomunikacyjne) ustalono, że wnioskodawczyni ma na utrzymaniu dwoje uczących się dzieci, na które otrzymuje zasiłki rodzinne w łącznej kwocie 132 zł, alimenty zasądzone od babci dzieci w wysokości 500 zł (po 250 zł na każde dziecko) oraz zaliczki alimentacyjne w łącznej kwocie 600 zł. Powyższe świadczenia w łącznej kwocie 1.232 zł stanowią jedyne źródło utrzymania trzyosobowej rodziny wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, pojazdów mechanicznych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jej majątek stanowi domek letniskowy w stanie surowym oraz nieruchomość przemysłowa, która od 2001 r. jest, jak podała wnioskodawczyni, w stanie zdewastowanym. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu, za które zobowiązana jest uiszczać właścicielowi czynsz w wysokości 850 zł miesięcznie, a ponadto opłaty eksploatacyjne na rzecz spółdzielni mieszkaniowej, opłaty za wodę oraz energię elektryczną. Wymienione opłaty uiszczone przez wnioskodawczynię na rzecz spółdzielni w grudniu 2007 r. stanowiły kwotę 322,80 zł, a opłata za prąd naliczana za okres dwóch miesięcy, płatna w styczniu 2008 r. wyniosła 126,58 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności łączną wysokość dochodów trzyosobowej rodziny wnioskodawczyni oraz brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.