I SA/Gd 871/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 15 grudnia 2008 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 29 grudnia 2008 r., D. Z. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych oraz dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy ustalono, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 643,32 zł – po uwzględnieniu potrąceń w kwocie 271,33 zł dokonywanych w ramach prowadzonej względem niej egzekucji administracyjnej (dowód: odpis decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 10 marca 2008 r.). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, obecnie nie jest też właścicielką żadnych nieruchomości, gdyż stanowiące majątek jej i jej byłego małżonka mieszkanie oraz działka zabudowana budynkiem produkcyjnym zostały zlicytowane w ramach prowadzonej względem nich egzekucji, a sumy uzyskane z ich sprzedaży podzielone pomiędzy wierzycieli (dowód: odpisy postanowień sądu rejonowego z dnia 21 listopada 2007 r.). Należy też wskazać, iż zgodnie z uzasadnieniami ww. postanowień sądu rejonowego kwoty uzyskane w wyniku licytacji nie wystarczyły na zaspokojenie wszystkich egzekwowanych należności. Wnioskodawczyni posiada nadal zaległości podatkowe w kwocie 27.356 zł (plus odsetki, które stanowiły na dzień 19 marca 2008 r. kwotę 17.476 zł), których umorzenia odmówiły organy podatkowe w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodu wnioskodawczyni w stosunku do stałych i koniecznych kosztów utrzymania, posiadane zadłużenie oraz brak oszczędności, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.