I SA/Gd 873/17

Dnia 28 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. T. G.– dalej jako "Skarżący", reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 7 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 515 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 19) wynika, że zarządzenie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 lipca 2017 r., natomiast przesyłkę pocztową zawierającą przedmiotowe wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 12 lipca 2017 r. Z dokumentu elektronicznego polecenia przelewu (k.18) wynika, że wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 4 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na równi należy traktować sytuację, gdy wpis został uiszczony po upływie wskazanego terminu. Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń m.in. przez pocztę. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Mając na uwadze treść powołanego przepisu art. 73 Sąd stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu uznano za doręczoną Skarżącemu w dniu 26 lipca 2017 r., albowiem tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania, które miało miejsce w dniu 12 lipca 2017 r. Zdaniem Sądu wezwanie z dnia 7 lipca 2017 r. zostało doręczone Skarżącemu zastępczo w dniu 26 lipca 2017 r. na adres doręczeń wskazany w skardze, a zatem ustawowy termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 27 lipca 2017 r. i upłynął w dniu 2 sierpnia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 p.p.s.a. Późniejsze odebranie pisma nie wywiera skutku, że zostało ono doręczone w dniu odebrania, gdy wcześniej nastąpił już skutek doręczenia na zasadzie art. 73 § 4 p.p.s.a. Wpis został uiszczony w dniu 4 sierpnia 2017 r., zatem 2 dni po terminie. Mając na uwadze to, że Skarżący w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiścił, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy orzekł, jak w postanowieniu.