I SA/Gd 874/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. L. D. wnioskiem z dnia 14 września 2011 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 września 2011 r. wynika, że pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz dorosłą córką, źródłem utrzymania rodziny są wypłacane każdemu z małżonków świadczenia emerytalno-rentowe w łącznej kwocie 816,69 zł netto miesięcznie (dowód: potwierdzenia wypłaty świadczeń za sierpień 2011 r. i za III kwartał 2011 r.) oraz przyznany skarżącej zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł miesięcznie, natomiast córka skarżącej pozostaje bez pracy, mimo że utraciła z dniem 13 września 2011 r. status osoby bezrobotnej (dowód: zaświadczenia i decyzja powiatowego urzędu pracy z dnia 26 września 2011 r.), skarżąca poza domem o powierzchni około 80 m2 oraz nieruchomością rolną o powierzchni 8,80 ha nie posiada innego majątku, w tym oszczędności (dowód: wyciągi z rachunku bankowego za okres od czerwca do sierpnia 2011 r.), mąż jest właścicielem samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1992 o wartości nie przekraczającej 1.000 zł, miesięczne koszty utrzymania, do których zaliczono opłaty za energię elektryczną, zakup butli z gazem oraz opału wynoszą około 350-390 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość dochodów uzyskiwanych przez trzyosobową rodzinę, które wynoszą 969,69 zł netto miesięcznie. Bez wątpienia z trudem pozwalają one na zaspokojenie nawet podstawowych, bieżących potrzeb. Nie bez znaczenia jest także okoliczność nieposiadania zasobów pieniężnych. Z tych względów uznano, że wnioskodawczyni spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.