I SA/Gd 875/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie od stycznia do grudnia 2009 roku postanawia odrzucić skargę. K. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 października 2009 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie od stycznia do grudnia 2009 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 27 stycznia 2010 r. skarżący wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skarżący nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2010 r., doręczonym w dniu 22 marca 2010 r. osobie upoważnionej do odbioru pism w niniejszym postępowaniu, wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 grudnia 2009 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu w/w terminu skarżący nie uiścił wpisu sądowego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, w której pismo złożone przez stronę podlega opłacie w postaci wpisu stałego lub stosunkowego, zobowiązuje Sad, w razie odmownego załatwienia tego wniosku, do wezwania o uiszczenie opłaty (uchwała z dnia 26 lutego 1976 r., III CZP 11/76). Zgłoszenie zaś takiego wniosku w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego przerywa jego bieg (OSPiKA 1959, z. 2, poz. 35). W razie "zderzenia się" w tym samym czasie obowiązku uiszczenia opłaty warunkującej podjęcie przez sąd czynności i uprawnienia strony niezamożnej do ubiegania się o zwolnienie od kosztów, pierwszeństwo uzyskuje postępowanie o zwolnienie od kosztów. Kończy się ono postanowieniem podlegającym – w razie odmowy – zaskarżeniu. W chwili ustawowo oznaczonej postanowienie takie staje się jednak prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał. Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności. Wynika z tego obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt I CKN 1461/98 – OSNC 1999/11/196). Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. Wobec niezłożenia zażalenia postanowienie to uprawomocniło się. Skarżący ponownie wezwany do uiszczenia wpisu nie uiścił go w terminie ustawowym. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, odrzucił skargę.