I SA/Gd 88/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. s.c. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 listopada 2025 r. nr 2201-IGC.4103.48.2025.KR w przedmiocie określenia różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Skarżąca – I. s.c. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS") z dnia 14 listopada 2025r., wydaną w przedmiocie określenia różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym. Wraz z wniesieniem skargi Skarżąca uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2026 r. wezwano Stronę skarżącą w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, względnie do potwierdzenia, że jest to kwota [...] zł wskazana przez organ administracji w odpowiedzi na skargę. Strona dodatkowo została pouczona, iż nieusunięcie w podanym terminie ww. braku formalnego spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca opisane wezwanie została przesłana na adres Spółki – podany w skardze, a wobec nieobecności adresata została dwukrotnie awizowana tj. w dniu: 13 lutego 2026 r. oraz 23 lutego 2026 r. Następnie, została zwrócona z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 12 marca 2026 r. przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 27 lutego 2026 r. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 24 marca 2026 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 209 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Także i tu, wobec nieobecności adresata, korespondencja została dwukrotnie awizowana tj. w dniu 31 marca 2026 r. oraz 8 kwietnia 2026 r., a w dalszej kolejności została ona zwrócona, jako niepodjęta w terminie. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2026 r. przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 7 kwietnia 2026 r. Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 24 marca 2026 r. do dnia 21 kwietnia 2026 r. Strona Skarżąca nie uiściła wpłaty w wysokości 209 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wedle § 3 przytoczonego artykułu – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, Skarżąca wpierw została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, względnie do potwierdzenia, że jest to kwota [...] zł wskazana przez organ administracji w odpowiedzi na skargę. Strona dodatkowo została pouczona, iż nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania ww. braku formalnego spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca opisane wezwanie została przesłana na adres Spółki – podany w skardze, a wobec nieobecności adresata dwukrotnie awizowana: 13 lutego 2026 r. oraz 23 lutego 2026 r. Następnie przesyłka, została zwrócona z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Powyższe obrazują adnotacje oraz odciski pieczęci znajdujące na kopercie przesyłki i dołączonym do niej potwierdzeniu odbioru - (por. karta nr 38 akt sądowych). W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się |w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie niedłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, doręczenie zobowiązania do usunięcia braku skargi zostało uznane za skutecznie dokonane w dniu 27 lutego 2026 r., zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 marca 2026 r. Na podane wezwanie Skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Dalej, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 24 marca 2026 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 209 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Także i tu, wobec nieobecności adresata, korespondencja została dwukrotnie awizowana tj. w dniu 31 marca 2026 r. oraz 8 kwietnia 2026 r., na które to okoliczności sporządzone zostały stosowne adnotacje na kopercie oraz dołączonym do niej potwierdzeniu odbioru, jak i odciski pieczęci – (por. karta nr 48 akt sądowych). Przesyłka została zwrócona do nadawcy, jako niepodjęta w terminie. Mając na uwadze powyższe, doręczenie zobowiązania do usunięcia braku fiskalnego skargi uznano za skutecznie dokonane z dniem 7 kwietnia 2026 r. W związku z tym, wyznaczony termin 7 dni do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął 14 kwietnia 2026 r. (w dzień powszedni). W sprawie nie uiszczono żądanej kwoty 209 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi. Dodatkowo, na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 24 marca 2026 r. do dnia 21 kwietnia 2026 r. Strona Skarżąca nie uiściła żądanej kwoty, na którą to okoliczność sporządzono notatkę urzędową – karta 50 akt sądowych. Zatem, w podanych okolicznościach została spełniona przesłanka odrzucenia skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi. O zwrocie zaś uiszczonej kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego, sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.