I SA/Gd 885/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. SA z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001 postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2008 r. oddalił skargę A. SA z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 lutego 2008 r. co wynika z potwierdzenia odbioru. W dniu 26 marca 2008 r. (data stempla pocztowego) Dyrektor Izby Skarbowej przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną złożoną przez A. SA. Jak wynika z pisma Dyrektora Izby Skarbowej, skarga kasacyjna została złożona bezpośrednio do tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zatem, dla ustalenia, iż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie nie jest wystarczające, iż przesyłka ją zawierająca została nadana przed upływem zakreślonego w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminu. Przesyłka ta powinna być jeszcze bowiem skierowana do właściwego sądu. Art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje jednoznacznie pośredni tryb wnoszenia skarg kasacyjnych - strona zobowiązana jest w tym przepisie do wniesienia skargi kasacyjnej nie tylko w określonym terminie, ale także do określonego sądu - sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Stąd też nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia skargi kasacyjnej daty nadania przesyłki na adres organu podatkowego, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy (zob. postanowienie NSA z 20.12.2006 r. Sygn. akt II FSK 1718/2006, LEX nr 281815). Z okoliczności faktycznych ustalonych w niniejszej sprawie wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 lutego 2008 r., na co wskazuje potwierdzenia odbioru. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem, zgodnie z art. 177 § 1 w związku z art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 25 marca 2008 r. Skarga kasacyjna od przedmiotowego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku została złożona w dniu 10 marca 2008 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ podatkowy przekazał skargę kasacyjną A. SA do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 26 marca 2008 r. W niniejszej sprawie należy zatem przyjąć, że dzień 10 marca 2008 r. nie jest datą wniesienia skargi kasacyjnej, bowiem jest to dzień nadania przesyłki zawierającej skargę kasacyjną na adres Dyrektora Izby Skarbowej. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym przesyłkę tą przekazano właściwemu sądowi, a więc 26 marca 2008 r. Oznacza to, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie zakreślonym w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.