I SA/Gd 885/14

Dnia 22 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 maja 2014 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych p o s t a n a w i a: odmówić zawieszenia postępowania "A" S.A. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) w skardze na decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych złożyła wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania pytania prejudycjalnego skierowanego do ETS postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W ocenie Sądu, orzeczenie ETS, jakie może zostać wydane, nie ma charakteru prejudycjalnego, a zatem brak jest podstaw do zawieszenia postępowania z tej przyczyny w niniejszej sprawie. Jak wynika z dokonanych przez Sąd ustaleń, przedmiotem pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zbadanie tego, czy w świetle wątpliwości odnoszących się do wykładni art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG (obecnie art. 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2008/118/WE), niewyjaśnionych w orzecznictwie TSUE (wobec odmiennego stanu faktycznego prawnego w sprawach połączonych C-145/06 i C-146/06 Fendt Italiana), dopuszczalne jest skorzystanie przez państwo członkowskie z możliwości nałożenia podatku konsumpcyjnego, w ten sposób, że na oleje smarowe wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, nakłada się podatek akcyzowy według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowy nakładanego bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję produktów energetycznych (objętych dyrektywą 2003/96/WE). W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że stosowanie do olejów smarowych instytucji i mechanizmów właściwych ujednoliconemu systemowi podatku akcyzowego (np. procedura zawieszenia poboru akcyzy, skład podatkowy) wyłącznie na terenie państwa członkowskiego, które nałożyło taki podatek, może powodować utrudnienia w handlu między państwami członkowskimi lub mieć charakter dyskryminujący, a w pewnych sytuacjach powodować zwiększenie formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle orzecznictwa TSUE wydaje się, że istnieją podstawy do przyjęcia, że obowiązki: zgłoszenia planowanego nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, wykorzystywanych do celów innych niż napędowe i grzewcze oraz złożenia zabezpieczenia akcyzowego, które podatnik zobowiązany jest wykonać przed wprowadzeniem na terytorium kraju, stanowią zwiększenie formalności w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit a) dyrektywy 2008/118/WE (odpowiednio art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG), które to zwiększenie stanowi negatywną przesłankę wprowadzenia przez państwo członkowskie podatku na podstawie art. 1 ust. 3 lit a) dyrektywy 2008/118/WE. Istotą postawionego pytania jest zatem ustalenie, czy państwo polskie, nakładając na podatnika szereg obowiązków związanych z wprowadzeniem olejów smarowych na terytorium kraju, nie spowodowało zwiększenia formalności związanych z obrotem tym wyrobem, a tym samym czy przez to nie doszło do naruszenia przepisu art. 1 ust. 3 lit a) dyrektywy 2008/118/WE (odpowiednio art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG). Tymczasem spór w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy organy podatkowe były uprawnione do odmowy ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych powstających podczas przewozu olejów smarowych. Rozpoznawana sprawa nie dotyczy zatem zagadnienia, do którego odnosi się pytanie prejudycjalne postawione przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ewentualne orzeczenie wydane przez ETS nie będzie miało zatem charakteru zagadnienia wstępnego, które warunkuje wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.