I SA/Gd 885/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt: SKO Gd/151/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej: SKO) działając na podstawie art. 162 i 163 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) – dalej jako "O.p." po rozpoznaniu wniosku A. S. (dalej: Strona, Skarżący) o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy Stegna z dnia 22 sierpnia 2022 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że Wójt Gminy Stegna postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2022 r. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za posiadanie trzech tymczasowych obiektów budowlanych. Postanowienie to doręczono Stronie we wrześniu 2022 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu i zażalenie zostały nadane w placówce pocztowej w dniu 19 stycznia 2023 r. SKO wskazało, że postanowienie zostało prawidłowo doręczone i weszło do obrotu prawnego. Wnioskodawca nie zachował 7 dniowego terminu wskazanego w art. 162 § 2 O.p., ponieważ wskazał, że wiedzę o wydaniu ww. postanowienia uzyskał w dniu 6 października 2022, a więc w dniu, w którym otrzymał kopię dokumentów postępowania podatkowego w odpowiedzi na złożony wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący zaskarżył ww. postanowienie zarzucając naruszenie art. 162 § 1 i 2 O.p. Strona wniosła o uchylenie decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz obciążenia organu kosztami sądowymi wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazywał na wprowadzenie go w błąd co do przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości i przedstawił argumentację, w której kwestionuje ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2022 rok. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Przedmiotem niniejszej sprawy, a zarazem kwestią wymagająca rozstrzygnięcia jest prawidłowość postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Na wstępie należy wyjaśnić, że w sprawie wywołanej wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, kontrola sądu ogranicza się jedynie do ustaleń co do tego, czy zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu, a zatem czy organ miał podstawy do orzeczenia o odmowie przywrócenia terminu. W tym postępowaniu nie bada się prawidłowości rozstrzygania organu I instancji, gdyż konieczność złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynika z faktu wniesienia zażalenia po terminie, a więc zażalenia które z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia jest czynnością bezskuteczną. W takiej sytuacji występuje przeszkoda formalna do merytorycznego rozpatrzenia wniesionego zażalenia. Wniesienie przez stronę spóźnionego zażalenia zamyka jej drogę do instancyjnej kontroli wydanego rozstrzygnięcia. W kontekście powyższego nie można w ramach niniejszej sprawy administracyjnej merytorycznie odnosić się do zarzutów dotyczących zasadności odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, ponieważ zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, którą w tym przypadku jest kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W związku z powyższym ani sąd, ani organ w ramach niniejszej sprawy, nie są uprawnione do badania: zasadności odmowy wszczęcia postępowania, prawidłowości ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości, czy naruszeń prawa procesowego w ww. zakresie. Odnosząc powyższe uwagi do stanu niniejszej sprawy należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy Stegna w dniu 22 sierpnia 2022 r. wydał postanowienie w sprawie odmowy wszczęcia postępowania. SKO postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Ustosunkowując się zatem do kwestii spornej - dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 162 § 1 O.p., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin - art. 161 § 2 O.p. Z powyższego wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: 1) uchybienie terminowi, 2) złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie, 3) uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminowi oraz 4) dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany. W zakresie zaistnienia pierwszej przesłanki, tj. czy w sprawie doszło do uchybienia terminowi - wskazania wymaga, że kwestia ta została rozstrzygnięta odrębnym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 r., w którym SKO orzekło o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dokonał kontroli prawidłowości tego postanowienia i wyrokiem z dnia 16 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 886/23 oddalił skargę Strony stwierdzając, że organ prawidłowo orzekł o uchybieniu przez Stronę terminu do wniesienia zażalenia. Podkreślenia wymaga, że tylko stwierdzenie, że Strona uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia umożliwia dalsze procedowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nie jest bowiem możliwe jednoczesne podważenie skuteczności doręczenia postanowienia i pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia. Przepis art. 162 § 1 O.p. ma bowiem zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy Strona uchybiła terminowi, to zaś możliwe jest, gdy postanowienie (mające być przedmiotem zaskarżenia zażaleniem) zostało doręczone. Natomiast w przypadku stwierdzenia, że do skutecznego doręczenia nie doszło, okoliczność ta nie mogłaby być podstawą do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, bowiem termin ten nie mógłby rozpocząć biegu, a postanowienie wskutek jego niedoręczenia, nie weszłoby do obrotu prawnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że w wyżej powołanym wyroku WSA odniósł się do kwestii skuteczności doręczenia postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie stwierdzając uchybień w tym zakresie. Sąd oddalając skargę stwierdził, że postanowienie to zostało prawidłowo doręczone w dniu 7 września 2022 r., w związku z czym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 14 września 2022 r. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że kwestia uchybienia przez Stronę terminowi została już przesądzona w ww. wyroku sądu administracyjnego, w którym Sąd zaaprobował stanowisko SKO, że zażalenie wniesione w dniu 19 stycznia 2013 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. Oznacza to, że pierwsza z przesłanek wymienionych w art. 162 § 1 O.p. warunkująca merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, została spełniona. Kolejno należy odnieść się do drugiej przesłanki, dotyczącej ustalenia, czy Strona wniosek o przywrócenie terminu złożyła w określonym terminie. Zgodzić się należy z oceną SKO, że Skarżący nadając w dniu 19 stycznia 2023 r. wniosek o przywrócenie terminu - uchybił siedmiodniowemu terminowi do wniesienia tego wniosku. Z akt sprawy wynika, że Skarżący wnioskiem z dnia 22 września 2022 r. wystąpił o wydanie dokumentów w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2022 r. Uwierzytelnione kopie dokumentów wydano Stronie tego samego dnia. Jednocześnie Sąd zauważa, że Strona powzięła wiedzę o wydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w dniu 22 września 2022 r., tj. w dacie otrzymania kopii dokumentów postępowania podatkowego, wobec czego siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 29 września 2022 r., nie zaś jak mylnie przyjęło SKO w dniu 6 października 2022 r., tj. w dacie ustalenia kosztów opłaty i uiszczenia opłaty za wydane dokumenty. Dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi, od którego liczy się siedmiodniowy termin do wniesienia podania o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 162 § 2 O.p., przypada na moment powzięcia informacji o wydaniu aktu. Z uwagi na powyższe prawidłowo SKO stwierdziło, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest spóźniony. Przy czym błędnie określiło datę powzięcia informacji o wydaniu postanowienia. Niemniej jednak powyższe uchybienie organu w zakresie ustalenia daty początkowej terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie miało wpływu na wynik sprawy, ponieważ niezależnie od tego, którą z ww. dat przyjęto za datę powzięcia wiedzy o wydanym postanowieniu, to i tak Skarżący składając rzeczony wniosek w dniu 19 stycznia 2023 r. uczynił to po upływie siedmiodniowego terminu liczonego zarówno do 29 września 2022 r., jak i 6 października 2022 r. W konsekwencji należało przyjąć, że prawidłowe jest stanowisko SKO, że Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania tej czynności (art. 162 § 2 O.p.). Tym samym rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia należało uznać za prawidłowe. Sąd zauważa, że skoro wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu – brak jest podstaw do badania przesłanki, czy Strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi, skoro przesłanki określone w art. 162 O.p. muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji braku dochowania siedmiodniowego terminu - wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu nie mógł podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. W takim przypadku nie ma potrzeby odniesienia się do przedstawionych we wniosku okoliczności, mających na celu uprawdopodobnienie tego, że Strona ponosiła, czy też nie, winę za uchybienie terminowi. Przy czym w niniejszej sprawie Strona nie przywołała żadnej argumentacji odnoście uprawdopodobnienia braku winy. W konsekwencji Sąd nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, ponieważ w niniejszej sprawie prawidłowo przyjęto, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 162 § 2 O.p. W konsekwencji SKO zasadnie odmówiło Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ww. ustawy, oddalił skargę.