I SA/Gd 886/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 8 sierpnia 2014 r., zawartym w zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pełnomocnik F. W. D. W.-K. zwróciła się o zwolnienie skarżącego od wpisu sądowego od skargi. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na formularzu PPF skarżący uzupełnił w dniu 6 października 2014 r. Rozszerzył przy tym zakres żądania wskazując, że wnosi o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów dołączonych do skargi i do zażalenia z dnia 8 sierpnia 2014 r. (dokumentacji medycznej obrazującej stan zdrowia skarżącego, pisma KRUS z dnia 10 kwietnia 2014 r. informującego, że przyznane skarżącemu prawo do dodatku pielęgnacyjnego z tytułu niezdolności do samodzielnej egzystencji ustaje z dniem 31 lipca 2014 r., wniosku skarżącego o ponowne ustalenie prawa do dodatku, pisma KRUS z dnia 4 czerwca 2014 r. o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie, decyzji KRUS z dnia 15 marca 2014 r. o wysokości renty wraz z przysługującymi dodatkami) ustalono, że wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni 200 m2, innego majątku nie posiada, jest osobą niepełnosprawną ruchowo, wymagającą rehabilitacji i niezdolną do samodzielnej egzystencji, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką, która jest jego jedynym opiekunem, majątek córki stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 13,23 ha, wnioskodawca i jego córka utrzymują się z renty, która wraz z dodatkami wypłacana jest wnioskodawcy w kwocie 1.084,99 zł i w całości wydatkowana jest na pokrycie kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy i jego córki. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy; obecnie nie ma on realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.