I SA/Gd 888/14

Dnia 20 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. S. S., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie przepisów art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), z uwagi na fakt nie uzupełnienia jej braku formalnego w terminie, tj. nie wykazania, że pełnomocnik, który złożył skargę, spełnia warunki przewidziane w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz z uwagi na nie uiszczenie w terminie wpisu od skargi. Pismem z dnia 13 października 2014 r. (data złożenia w Sądzie), skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że ani on ani jego pełnomocnik, który złożył w jego imieniu skargę, nie wiedzieli, że osoba ta (księgowa) nie mogła skutecznie podpisać skargi. Skarżący jest zatem zdania, że skoro pozostawał w usprawiedliwionym przekonaniu, że skargę mogła podpisać jego księgowa to nie powinien teraz z tego powodu ponosić niekorzystnych konsekwencji działania księgowej a tym samym być pozbawionym rozpatrzenia złożonej skargi. Równocześnie skarżący wskazał, że dokonał czynności mogących nadać bieg skardze tj. składa podpisaną skargę w 2 egzemplarzach podpisaną przez siebie i kopie dowodu uiszczenia wpisu w kwocie 1.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a). Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem wniosek jest niedopuszczalny m.in. wówczas jeżeli czynność strony dokonana była w terminie (art. 86 § 1 P.p.s.a.) – (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek –"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 222). Odnosząc powyższe do złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r., wyjaśnić należy, że z akt sprawy wynika, że skarżący nie uchybił terminowi do złożenia skargi. Skarżący uchybił natomiast terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi tj. wykazania, że pełnomocnik, który złożył skargę, spełnia warunki przewidziane w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec tego, że skarga wniesiona została z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co oznacza, że czynność strony została dokonana w terminie. Z tej przyczyny niecelowym stało się orzekanie o przywróceniu terminu do jej złożenia, a złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jest niedopuszczalny i jako taki podlegać musi odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 80/12). Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o art. 88 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.