I SA/Gd 888/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2014 r., odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie przepisów art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), z uwagi na fakt nieuzupełnienia jej braku formalnego w terminie, tj. niewykazania, że pełnomocnik, który złożył skargę, spełnia warunki przewidziane w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu od skargi. Kolejno postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wyjaśniając w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie skarga została złożona w terminie. Z tej przyczyny niecelowym stało się orzekanie o przywróceniu terminu do jej złożenia, a złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jest niedopuszczalny i jako taki podlegać musi odrzuceniu. Następnie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że skarżący wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu tego pisma w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, braku tego nie uzupełnił. Skarżący bowiem w zakreślonym terminie nadesłał odpis innego pisma – wniosku z dnia 13 października 2014 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi tj. pismo, które ani treścią, ani układem graficznym nie jest zgodne z oryginałem. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 30 stycznia 2015 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. odpisu zażalenia załączając jego odpis. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pomylił się ze zdenerwowania i przesłał inne pismo. Autor wniosku podniósł, że od dłuższego czasu leczy się na depresję i widocznie miał słabszy dzień więc nie zrozumiał jakie pismo ma dołączyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Przepisy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W niniejszej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin do złożenia wniosku został zachowany. O uchybieniu terminu do złożenia odpisu zażalenia skarżący powziął wiadomość z odpisu postanowienia tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2015 r., doręczonego w dniu 24 stycznia 2015 r. (k. 76 akt sądowych). Wniosek natomiast został nadany w placówce pocztowej 30 stycznia 2015 r. – w terminie. Przechodząc do rozpatrzenia czy w sprawie wystąpiła druga ze wskazanych przesłanek, wskazania wymaga, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że strona nie ponosi winy, jeżeli dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia skarżący wskazał, że pomylił się ze zdenerwowania i przesłał inne pismo. Autor wniosku podniósł, że od dłuższego czasu leczy się na depresję i widocznie miał słabszy dzień więc nie zrozumiał jakie pismo ma dołączyć. W ocenie Sądu tak przedstawione przyczyny uchybienia terminu nie uprawdopodobniają braku winy skarżącego. Okoliczność wskazana we wniosku związana jest niewątpliwie z brakiem należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw przed sądem i w sposób obiektywny nie uzasadnia przywrócenia terminu, które powinno mieć charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Wskazania wymaga, że z wezwania z dnia 18 listopada 2014 r. wprost wynika, iż usunięcie braków formalnych polegać miało na złożeniu odpisu zażalenia. Pismo to zostało doręczone występującemu w sprawie profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu. Jeśli nawet skarżący, miał jakiekolwiek wątpliwości dotyczące zawartej w tym piśmie informacji, to powinien był podjąć niezwłocznie działania zmierzające do ich wyjaśnienia, czy to w tut. Sądzie czy chociażby u działającego w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika strony. Wnioskodawca powołując, że "leczy się na depresję" nie wykazał, że jego stan zdrowia stanowił przeszkodę do zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Skarżący nie przedłożył żadnego dowodu mogącego uprawdopodobnić, że w okresie od dnia doręczenia wezwania do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu jego stan zdrowia uniemożliwiał dokonanie czynności procesowej, względnie iż korzystał z pomocy lekarskiej. W świetle powyższego uznać należy, że skarżący dopuścił się braku staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wskazany przez skarżącego powód uchybienia terminowi nie cechuje się ponadprzeciętnymi okolicznościami stanowiącymi przesłankę do jego. Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia na mocy art. 86 § 1 a contrario P.p.s.a.