I SA/Gd 892/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku rolnym za II półrocze 2000 roku, rok 2001 i 2002 oraz określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2000-2002 postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] określającą "A", Sp. z o.o. zobowiązanie w podatku rolnym za drugie półrocze 2000 roku i lata 2001-2002, a także w podatku od nieruchomości za lata 2000-2002, oraz umorzyło postępowanie w sprawie. Pismem z dnia [...] Wójt Gminy wniósł skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stwierdzić należy, że w myśli powołanego wyżej przepisu legitymację skargową określono przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które, mimo braku takiego interesu, są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna). Obok prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich zalicza się do nich także organizację społeczną w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób z zastrzeżeniem jednak, że brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja materialna wymaga natomiast stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku - por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 roku, II SA 74/96 (ONSA 1997, nr 2, poz. 89). W postępowaniu sądowoadministracyjnym interes prawny może być oparty także na przepisach prawa procesowego lub ustrojowego. Natomiast, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie Wójt Gminy działał jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji. Realizował on zatem uprawnienia tej gminy o charakterze władczym z tzw. sfery imperium. W konsekwencji, nie posiadał legitymacji materialnej do wniesienia skargi, wynikającej z interesu prawnego rozumianego jako istnienie związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem, co miałoby miejsce, gdyby realizował uprawnienia Gminy o charakterze właścicielskim (z tzw. sfery dominium). Stanowisko, zgodnie z którym organ podatkowy wydający decyzję w pierwszej instancji nie posiada legitymacji skargowej podzielił także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2005 roku (w sprawie FSK 2631/2004, LexPolonica nr 1074260), stwierdzając, że powierzenie organom gminy w drodze ustawowej (art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) właściwości do orzekania w indywidualnych sprawach w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość składania przez te organy skarg do sądu administracyjnego na decyzje wydane w tych sprawach przez organ odwoławczy (art. 50 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa). W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który z zasady nie może mieć legitymacji skargowej (organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji), podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 roku, OPS 1/2004, LexPolonica nr 381788, ONSAiWSA 2005/4 poz. 62, Palestra 2006/1-2 str. 235, Wokanda 2005/7-8 str. 59). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji.