I SA/Gd 897/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem z dnia 8 października 2018 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 29 października 2018 r., skarżąca E. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż zajmuje ona mieszkanie zakładowe o powierzchni 36 m2, za które uiszcza czynsz w wysokości 117 zł, jej jedyny majątek stanowi nieruchomość (działka ogrodnicza) o powierzchni 500 m2, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury, z której – jak wynika z akt administracyjnych sprawy – dokonywane są potrącenia egzekucyjne i która wynosi 1.530 zł netto miesięcznie, zaś otrzymywany od dzierżawców czynsz (którego wysokości nie podała) przeznacza w całości na należne podatki lokalne, do swoich stałych wydatków skarżąca zaliczyła opłaty za energię elektryczną (do 500 zł, gdyż mieszkanie ogrzewa grzejnikiem elektrycznym), za telefon stacjonarny i komórkowy (do 60 zł), ubezpieczenie mieszkania (140 zł), leczenie i rehabilitację (do około 700 zł) oraz zakup środków czystości i wyżywienie. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, iż skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie nawet w części oraz kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. W ocenie orzekającego skarżąca nie jest w stanie zabezpieczyć jakichkolwiek środków na koszty niniejszego postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.