I SA/Gd 897/19

Dnia 22 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na prowadzenie egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K.S. pismem z dnia 2 kwietnia 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na prowadzoną egzekucję administracyjną. W uzasadnieniu strona opisała okoliczności związane z egzekwowaniem zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a także sformułowała szereg żądań o charakterze odszkodowawczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przystąpienie do badania merytorycznej zasadności skargi musi poprzedzać ustalenie przez Sąd, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej p.p.s.a.). Skarga nie należąca do właściwości sądów administracyjnych podlega bowiem odrzuceniu, o czym sąd orzeka postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu powoduje, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Z przywołanych regulacji wywieść należy, że skargą do sądu administracyjnego mogą zostać objęte akty i czynności podejmowane w ramach postępowań administracyjnych prowadzonych przez organy administracji publicznej, stan bezczynności organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga przysługuje również na wydawane przez organy administracji publicznej akty normatywne i akty nadzoru. Skarga do sądu administracyjnego nie służy jednak na sam fakt prowadzenia postępowania administracyjnego w tym także na prowadzenie egzekucji administracyjnej. Strona postępowania egzekucyjnego może oczywiście domagać się ochrony swych praw przed sądem administracyjnym w związku z toczącą się egzekucją, niemniej jednak swoje uprawnienie może zrealizować dopiero w odniesieniu do wydanego w tym postępowaniu aktu lub podjętej czynności egzekucyjnej. Sąd wskazuje, że na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej w skrócie zwanej u.p.e.a.), zobowiązanemu przysługuje prawo do zgłoszenia zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a., bądź też prawo do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora (art. 54 § 1 u.p.e.a.). Strona uznająca, że prowadzenie egzekucji jest niezgodne z prawem może zatem skorzystać z tych środków zaskarżenia. W następstwie rozpoznania wniesionych przez zobowiązanego zarzutów lub wniesionych skarg na czynności egzekucyjne wydany zostanie akt administracyjny, który będzie mógł podlegać kontroli sądu administracyjnego, o ile z zachowaniem wymogów prawa od takiego aktu zostanie wniesiona skarga. Sąd administracyjny nie jest jednak władny rozpoznać skargi strony, która nie odnosi się do żadnego aktu wydanego w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, lecz jest jedynie wyrazem nieaprobowania przez stronę samego faktu prowadzenia wobec niej egzekucji administracyjnej. Analiza treści wniesionej skargi prowadzi do wniosku, że przedmiotem zaskarżenia nie jest konkretny akt administracyjny, ale samo prowadzenie egzekucji wobec skarżącego. Taka sytuacja obliguje Sąd do odrzucenia skargi, albowiem jak zostało to już wcześniej wskazane, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na prowadzenie egzekucji administracyjnej, lecz na wydane w jej trakcie rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych. Sąd wskazuje przy tym, że skarżący zgłosił zarzuty wobec prowadzonej egzekucji, które zostały uznane za nieuzasadnione. Postanowienie Zarządu Związku Gmin w tym przedmiocie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Strona skarżąca, jeżeli wyrazi taką wolę, będzie miała możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Kolegium. Wniesienie takiej skargi, o ile zostaną przez stronę dopełnione wszelkie wymogi formalne do jej skutecznego złożenia, umożliwi sądowi dokonanie kontroli wydanego rozstrzygnięcia. Kontroli legalności działań podejmowanych przez organy egzekucyjne, w oparciu o skargę, która została wniesionej w niniejszej sprawie, sąd administracyjny nie jest jednak władny przeprowadzić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.