I SA/Gd 899/96

Pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ dopuszczalność skargi na decyzję kasacyjną /wydaną w trybie art. 138 par. 2 Kpa/ nie powinna budzić wątpliwości. Podstawy jednak prowadzące do uwzględnienia takiej skargi są różne od podstaw, jakie będą miały miejsce przy kontroli sądowej ostatecznych decyzji merytorycznie rozstrzygających sprawę administracyjnie. Praktycznie, pomijając przypadki dające się zakwalifikować do któregoś z punktów z art. 145 par. 1 i art. 156 par. 1 Kpa, uwzględnienie skargi na decyzję organu odwoławczego wydaną w trybie art. 138 par. 2 Kpa może być usprawiedliwione jedynie naruszeniem tego ostatniego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną. Pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ dopuszczalność skargi na decyzję kasacyjną /wydaną w trybie art. 138 par. 2 Kpa/ nie powinna budzić wątpliwości. Podstawy jednak prowadzące do uwzględnienia takiej skargi są różne od podstaw jakie będą miały miejsce przy kontroli sądowej ostatecznych decyzji merytorycznie rozstrzygających sprawę administracyjnie. Praktycznie, pomijając przypadki dające się zakwalifikować do któregoś z punktów z art. 145 par. 1 i art. 156 par. 1 Kpa, uwzględnienie skargi na decyzję organu odwoławczego wydaną w trybie art. 138 par. 2 Kpa może być usprawiedliwione jedynie naruszeniem tego ostatniego przepisu. Sąd nie dostrzega takiego naruszenia i winno być to oczywiste, skoro Urząd Skarbowy w całości zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Z przytoczonych względów, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o NSA orzeczono jak w sentencji wyroku.