I SA/Gd 9/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P.K. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ze skargi P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzanie. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 6 marca 2018 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Powyższy wniosek zawierał braki formalne. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 marca 2018 r. zobowiązano wnioskodawcę do ich usunięcia przez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia rubryk o numerach: 5, 6, 7.1, 7.2.1, 7.2.2, 7.2.3, 7.3, 8 , 9, 10, 11 formularza PPF w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych doręczono skarżącemu w dniu 28 marca 2018 r. W dniu 4 kwietnia 2018 r. wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem (którego braki uzupełnił w dniu 2 maja 2018 r.) o przedłużenie zakreślonego terminu. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 10 maja 2018 r., stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpozna. Na powyższe zarządzenie (z zachowaniem terminu) skarżący złożył sprzeciw, wskazując, że narusza ono przepisy art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie skarżącego wniosek został przedwcześnie pozostawiony bez rozpoznania, albowiem strona wystąpiła o przedłużenie terminu do wykonania zobowiązania, z uwagi na konieczność przeanalizowania obszernej dokumentacji. Końcowo skarżący wskazał, że został nieprawidłowo wezwany do uzupełnienia formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Konsekwencją wynikającą z art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Jak stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek (o przyznanie prawa pomocy – przyp. sądu) składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przytoczone powyżej przepisy są restrykcyjne, nie pozostawiają sądowi administracyjnemu żadnej swobody, czy też możliwości odstępstwa od ustalonej przez prawodawcę procedury w powyższym zakresie. Wyjaśnić należy, że termin do uzupełnienia braków formalnych formularza PPF, o którego przedłużenie skarżący wnioskował, jest terminem ustawowym (tj. wynikającym bezpośrednio z przepisów prawa), który – w przeciwieństwie do terminów sądowych – nie podlega ani przedłużeniu ani skróceniu. Podkreślić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy musi przybrać formę określoną przepisami i zostać wypełniony w prawidłowy sposób, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący nie wypełnił rubryk formularza PPF: 5, 6, 7.1, 7.2.1, 7.2.2, 7.2.3, 7.3, 8 , 9, 10, 11. W związku z powyższym właściwie został zobowiązany w wezwaniu z dnia 19 marca 2018 r. do ich prawidłowego wypełnienia. Skarżącego również poinstruowano w jaki sposób należy poprawnie wypełnić ww. rubryki i w jakim terminie. Również w ww. wezwaniu poinformowano skarżącego, że termin do usunięcia braków wniosku jest terminem sądowym, który nie może zostać przedłużony. W związku zarzuty podnoszone w sprzeciwie okazały się niezasadne. Z uwagi na to, że wezwane kierowane do strony pozostało bez odpowiedzi - prawidłowo referendarz sądowy zarządził o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.