I SA/Gd 905/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 19 maja 2015 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 28 września 2015 r., skarżąca A. Ż. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy. Za taką oceną przemawia sytuacja finansowa skarżącej przedstawiona przez nią w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, ponosi wydatki z tytułu opłat za mieszkanie i media w kwocie około 1.000 zł miesięcznie, opłaca składkę na ubezpieczenie na życie w kwocie 53 zł miesięcznie oraz dodatkowo kwotę około 300 zł przeznacza na koszty leczenia (z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżąca od 2004 r. pozostaje pod stałą opieką poradni zdrowia psychicznego, na dzień złożenia wniosku była w 41 tygodniu ciąży), jej jedyny majątek stanowi udział wynoszący 104/10.000 w prawie własności nieruchomości (ciągach jezdnych i pieszych) o znikomej wartości, skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 4.500 zł netto, z którego dokonywane są potrącenia w wysokości około 50% tej kwoty, egzekucja względem jej majątku prowadzona jest do kwoty około 788.000 zł. Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że obciążenie skarżącej kosztami zastępstwa procesowego z wyboru spowoduje uszczerbek koniecznego utrzymania dla niej. Zauważyć należy, że po uiszczeniu przez skarżącą kosztów związanych z jej utrzymaniem do jej dyspozycji pozostaje kwota około 900 zł. W ocenie referendarza sądowego konieczność jej przeznaczenia na wynagrodzenie dla pełnomocnika może zachwiać sytuacją materialną i bytową skarżącej. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.